Communitism vol.II: Identity Isuues Does the land own you or do you own the land?

opencallposter

Communitism vol.II : Identity issues

Does the land own you, or do you own the land?

Ζούμε στην Ελλάδα, στην Αθήνα. Μεγαλώσαμε σε ένα περιβάλλον απόρριψης της ανατολικής, Βαλκανικής ή νότιας ταυτότητάς μας και πλήρους αποδοχής της «δυτικής κουλτούρας». Ως εκ τούτου, μελετήσαμε εντατικά ευρωπαϊκές γλώσσες και φανταχτερά επαγγέλματα, με ένα συγκεκριμένο στόχο: να ταιριάξουμε στα δυτικά πρότυπα. Ταξιδεύουμε, προσπαθώντας να ταυτιστούμε με κάτι από τις ευρωπαϊκές χώρες. Και όμως, δεν ταυτιζόμαστε πλήρως με τίποτα.

Φαίνεται σαν να είμαστε ένα είδος από μόνοι μας.

Είμαστε ακόμα εδώ, πάντα επιστρέφουμε στην Αθήνα.Είναι δυνατόν να είμαστε υπερήφανοι γι ‘αυτήν; Μέσα σε έναν αιώνα, η Αθήνα έχει αυξηθεί 100 φορές: Από μια πόλη 40.000 μεγάλωσε σε μια πόλη 4.000.000 κατοίκων. Κάπου ανάμεσα στις δυσλειτουργίες, τη γραφειοκρατία, τον επαρχιωτισμό, τη διαφθορά, τους πολέμους και τα καθεστώτα, κάτι πρέπει να έχει πάει καλά.

Έτσι, αποφασίσαμε να πάμε προς τα πίσω και αυτή τη φορά να μην αναζητήσουμε τις επίσημες μαρτυρίες. Να ψάξουμε σε θραυσματικές, ξεχασμένες και ανεπίσημες ιστορίες, για να αναζητήσουμε τι είναι αυτό που μας διαμόρφωσε. Τι πήγε στραβά, το ξέρουμε ήδη. Ψάχνουμε πίσω στις ρίζες μας, για να βρούμε την έμπνευση που χρειαζόμαστε, αν θέλουμε να προχωρήσουμε ενωμένοι.

Έτσι, εστιάζουμε στους άξονες που διέπουν την τοπική καθημερινή ζωή, για να καταλάβουμε πώς αυτή εξελίχθηκε:

Ο Θεσμός της οικογένειας, η παράδοση και η θρησκεία.

Ο τρόπος που τρώμε, πίνουμε και κοινωνικοποιούμαστε.

Κατάφερνε πάντα η γλώσσα μας να μας συνδέει;

Πώς σχετιζόμαστε με τις αρχαίες ρίζες μας;

Τι κάνουμε με τους ήρωες και ηρωίδες μας;

Ποια ήταν τα σύμβολα αυτών των εποχών;

Οι γειτονιές μας και η αίσθηση αστικότητας.

Ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την εκπαίδευση.

Και τι γίνεται με τη σεξουαλικότητα και το φύλο;

Προσκαλούμε τους τοπικούς καλλιτέχνες* να φέρουν την έμπνευση και τις πρακτικές τους, έτσι ώστε να σχεδιάσουμε μια σειρά από εργαστήρια μαζί. Για κάθε εργαστήριο θα είναι υπεύθυνος ένας καλλιτέχνης, και θα συνεργαστεί με το δημιουργικό κοινό μας*, κατά τη διάρκεια των τελευταίων τριών εβδομάδων του Μαρτίου. Τα παραγόμενα έργα θα παρουσιαστούν στο δεύτερο event του Communitism το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Μαρτίου.

Στο πρώτο event του Communitism , φιλοξενήσαμε εργαστήρια upcycling, θεατρικού κλόουν και οικειοποίησης της σύγχρονης τέχνης. Σας προσκαλούμε να αυτοσχεδιάσετε, με μόνο όρο η πρότασή σας να ακολουθεί τον κεντρικό σκοπό του event, ο οποίος είναι να αναμίξει τους τοπικούς καλλιτέχνες με το κοινό τους, προωθώντας την κοινοτική δράση (communtity acting).

Αν είστε καλλιτέχνης που επιθυμεί να συμμετάσχει, αλλά δεν έχετε συγκεκριμένη πρόταση, συμπληρώστε την αίτηση συμπληρώνοντας «Communitism project» στον τίτλο, αφού θα υπάρξει μια σειρά από projects που θα οργανωθούν από εμάς.

Mετά τη λήξη της περιόδου υποβολής θα ακολουθήσει μια συλλογική συνάντηση με τους επιλεγμένους καλλιτέχνες, στην οποία θα σχεδιάσουμε το σύνολο του προγράμματος μαζί.

Η προθεσμία υποβολής είναι στις 4 Φεβρουαρίου 2017

* Δημιουργικό κοινό: άνθρωποι που δεν είναι απαραίτητα καλλιτέχνες, αλλά αισθάνονται την ανάγκη να εκφραστούν.

* Τοπικοί καλλιτέχνες: καλλιτέχνες που κατοικούν στην Αθήνα, ανεξάρτητα από την εθνικότητά τους.

____________________________________________________________________

Communitism vol.II : Identity issues

Does the land own you, or do you own the land?

We live in Greece, we live in Athens. We were brought up to reject our eastern, balkan or southern identities and embrace “western culture”. Therefore we studied intensively european languages and fancy professions, with one certain goal: to fit the Western standards. We travel, trying to identify with something from European countries. And yet, we do not fully identify with anything.

We seem to be a kind of our own.

We are still here, always returning to Athens.
Is it possible that we are proud of it? In one century, Athens has grown a 100 times: From a town of 40.000 it grew into a city of 4.000.000 people. Somewhere between the dysfunction, the bureaucracy, the provincialism, the corruption, the wars and the regimes, something must have gone well.

So, we decided go back and this time not look for the official testimonies. To scoop between the fragmented, lost and unofficial stories, to find what it is that formed us. What is wrong, we know it already. We are looking back to our roots, to get the inspiration that we need, if we are to move forward united.

So we focus on the axes that rule local everyday life, to figure out how they evolved:

Family, tradition and religion.

The way we eat, drink and socialize.

Did our language always manage to connect us?

How do we relate to our ancient roots?

What do we do with our heroes and heroines?

Which were the symbols of these times?

Our neighborhoods and our sense of urbanity.

The way we perceive education.

And what about sexuality and gender?

We invite local artists* to bring in their inspiration and practices, so that we design a series of workshops together. In each workshop will be lead by an artist, working together with our creative audience*, during the last three weeks of March. The produced artwork will be presented in Communitism’s second event in the last weekend of March.

If you are an artist wishing to participate, but with no certain project in mind, do fill in the application , citing “Communitism project” in the title, since there will be a series of projects to be organized by us.

A collective meeting with the selected artists will follow the submission period, in which we will design the entire programme together.

The Submission deadline is on 4 February 2017

*creative audience: people who are not necessarily artists but feel the need to express themselves
*local artist: artists who reside in Athens, regardless of their nationality

______________________________________________________________________

Advertisements

Metaxication Inc.

Η ομάδα Athens Subsumption Group παρουσιάζει την Metaxication Inc.,  μια εδραιωμένη εταιρεία που αναζητά άτομα με πάθος και ικανότητες, για να ερευνήσουμε μαζί τα κοινά αγαθά της γειτονιάς μας. Ποιοί είναι και γιατί χρησιμοποιούν τον όρο υπαγωγή (subsumption) ? Είναι όλο αυτό κάποιου είδους παιχνίδι ? Ή μήπως όχι ?

Ωρα προσέλευσης : 19.30, Έναρξη αυστηρά 20.00 // Διάρκεια: 1.30 ώρα 

Η Athens Subsumption Group ειναι μια ανοιχτή διεπιστημονική ομάδα καλλιτεχνών,ακαδημαϊκών και αρχιτεκτόνων. Ο σκοπός της ομάδας είναι να ανιχνεύσει την «υπαγωγή» του αστικού χώρου και να σκεφτεί τις πιθανότητες, τα διακυβεύματα και τις δυνατές [κοινωνικές] μορφές αυτής της προσπάθειας. Η ομάδα εχει συμμετάσχει στα φεστιβάλ Τransmediale [Βερολίνο], Ψηφιακή τέχνη [Αθήνα], στο συνέδριο Υβριδική πόλη ΙΙΙ και στο Μπάρμπεκιου-BBQ της Καλών τεχνών Αθήνας. Συμμετέχουν οι Πέννυ Τραυλού,Μαρία-Αθηνά Τζιώκα,Ισμήνη Επιτρόπου, Μαρία Τζουλιάνα Μπυκ,Μαρία Σαριδάκη,Κωνσταντίνος Βένης και Στέφανος Μοντέλος.

 

Athens subsumption group is presenting Metaxication Inc., an established corporation looking for passionate multitasking people to search for the common goods in our neighborhood. Who are these people and why do they use the term ‘subsumption’? Could this be a game ? Or maybe not?

Meeting time: 19.30 Strictly starting at 20.00.// Duration: 1.30 hour

The Athens Subsumption, is an open source multidisciplinary group of scholars, artists and architects. The group’s aim is to trace «subsumption» of urban space and to reflect on the possibilities, stakes, and potential [social] formats of such an endeavor. The group has participated in transmediale «Capture All», in ADAF “Public space_s” and in Hybrid City III “Data to the people”. Τhe participants in this instance are: Penny Travlou, Maria-Athina Tzioka, Ismini Epitropu, Maria Juliana Byck,Maria Saridaki,Konstantinos Venis and Stefanos Mondelos.

Έκθεση φωτογραφίας Small Stories of Athens // Photo exhibition Small Stories of Athens

IMG_3545.jpg

( English text following)

Οι Μικρές Ιστορίες της Αθήνας (Small stories of Athens), είναι ένα από τα πρότζεκτ που τρέχει τον τελευταίο χρόνο ο Αλεξάντερ Γιάσικ. Μαζί με το άλλο του πρόζεκτ Doors of Athens, λειτουργούν κατά κάποιο τρόπο σαν προσωπικό ημερολόγιο των εξερευνήσεών του στην πόλη. Δεν ξέρουμε τι τράβηξε τον 26χρονο Γερμανό σκηνοθέτη στην Αθήνα. Φαίνεται όμως πως έχει πολλή περιέργεια και διεισδυτικότητα, γιατί καταφέρνει πολύ γρήγορα να δει τι είναι όμορφο, να το καταγράψει και να του πάρει και μία μικρή δήλωση.

Τα πορτραίτα του είναι πάντα δυνατά και μεταφέρει την ιστορία τους όπως την λέει το πρόσωπο που απεικονίζεται, και όχι όπως την αντιλήφθηκε ο ίδιος. Εκτιμά τις σημαντικές δηλώσεις όσο και τις καθημερινές κουβέντες. Απολαμβάνει την τρυφερότητα, την ελαφρότητα αλλά και τη δυσκολία.

Κάποιες από τις μικρές ιστορίες που εκτίθενται, είναι από ανθρώπους που βλέπουμε συνήθως στο Μεταξουργείο ή στην Κυψέλη. Όμορφοι άνθρωποι που τους ξάφνιασε με ένα κλικ και μια ερώτηση. Ελάτε να ακούσουμε τι είχαν να μας πουν !

http://www.smallstoriesofathens.com/

https://www.facebook.com/smallstoriesofathens/?fref=ts

 

Σύντομο βιογραφικό σημείωμα : Ο Αλεξάντερ Γιάσικ Γεννήθηκε το 1989 στο Μόναχο. Σπούδασε σκηνοθεσία για Κινηματογράφο και Τηλεόραση στο University of Macromedia. Αποφοίτησε το 2013, παραδίδοντας την αντιπολεμική του ταινία «Jean», το οποίο, όπως και το «Ψωμί κι Ελιές» αργότερα, χρηματοδοτήθηκε από το Bayerischer Rundfunk. Το «Jean» συμμετείχε σε διάφορα φεστιβάλ στον κόσμο (Max-Ophüls-Preis, Landshut Short Film Festival) και κέρδισε το βραβείο «Sprungbrett-Award», στην κατηγορία πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη. Ένα χρόνο μετά, συνεργάστηκε με τον Ιορδάνη Ορφανίδη στη μικρού μήκους «Ψωμί κι Ελιές», την οποία συν-σκηνοθέτησαν.

_______________________________________________________________

«Small Stories of Athens», is one of the projects run by Alexander Jaschic during the past year. Along with his other project, «Doors of Athens» , they somehow operate as a personal diary of his findings of the city. We do not know what brought the 26 year old German director in Athens. He seems to have a lot of curiosity and perceptiveness, as he manages very quickly to see what is beautiful, to record it and to get a small statement.

The portraits are always intense and the story is transferred as said by the person depicted, and not as he got it.  He appreciates the important statements as well as everyday conversations. He enjoys tenderness, lightness but also difficulty.

Some of the short stories exhibited, are of  people who we usually see Metaxourghio or Kipseli. Beautiful people who were surprised by a click and a question. Come and hear what they had to tell us!

Short CV: Alexander Jaschik was born in 1989 in Munich. He studied directing for Film and Television at the University of Macromedia. He graduated in 2013, delivering his anti-war «Jean» movie, which, like the «Bread and Olives» later, was funded by the Bayerischer Rundfunk.  «Jean» participated in various festivals in the world (Max-Ophüls-Preis, Landshut Short Film Festival) and won the prize «Sprungbrett-Award», the new director category. A year later, he collaborated with Jordan Orphanides in a short length movie «Bread and Olives’ , which they co-directed.

http://www.smallstoriesofathens.com/

https://www.facebook.com/smallstoriesofathens/?fref=ts

Προβολή ντοκυμαντέρ Urban Tides // «Urban Tides» Film screening

 

please scroll down for English

Προβολή ντοκυμαντέρ : Urban Tides

To Urban Tides, καταγράφει την εκπλήρωση του ονείρου μιας παράξενης ομάδας οραματιστών κατοίκων της πόλης και πως οι ανεπιθύμητες παρενέργειές του τονίζουν προκλήσεις που αντιμετωπίζουν πόλεις και κοινότητες όλου του κόσμου.

Mετά την κρίση του 2008 φαινόταν πως η αστική ανάπτυξη είχε βαλτώσει για κάποιο διάστημα. Για κάποιους όμως , τα κενά οικόπεδα φαινόταν να παρακαλούν να τεθούν σε καλή χρήση . Το εγκαταλελειμμένο ναυπηγείο De Ceuvel ήταν ένα από αυτά τα μέρη .

To 2012 μία πολυσύνθετη ομάδα ανέλαβε να  αναβιώσει αυτό το μολυσμένο, κενό κομμάτι γης σε τόπο συνάντησης και εργασίας. Αποδεικνύοντας ότι δεν χρείαζονται λεφτά για να αναπτυχθεί μία περιοχή, επέλεξαν να χρησιμοποιήσουν  DIY τεχνικές, και να το μετατρέψουν σε κοινόχρηστα γραφεία από ένα πολύ κοινό Ολλανδικό σκουπίδι: Άχρηστες βάρκες-κατοικίες .

Έναρξη προβολής 20.00  Διάρκεια 38′

Μετά την προβολή θα ακολουθήσει συζήτηση με τη σκηνοθέτη Simone Eleveld και την αρχιτέκτονα Μαρία Πετεινάκη. Τη συζήτηση συντονίζει η Νατάσσα Δουρίδα.

Η ταινία είναι στα Αγγλικά και τα Ολλανδικά, με αγγλικούς υπότιτλους

Για περισσότερες πληροφορίες http://www.urbantidesmovie.com

Δείτε το trailer εδώ

Film screening: Urban Tides

URBAN TIDES documents the realization of a dream by an odd collection of visionary urbanites and how its unintended side effects are highlighting challenges familiar to cities and communities around the world.

After the crisis in 2008, it seemed urban development had come to a standstill for a while. But to some people the empty plots of land seemed to beg to be put to good use. Abandoned shipyard De Ceuvel was one of these places.
In 2012 a multidisciplinary group took the initiative to turn this empty and polluted piece of land into a work- and meeting place. Proving that you don’t need money to develop an area, they decided to use a DIY approach and construct offices out of a very common Dutch waste product: scrap houseboats.

Screening at 20.00   Duration 38′

After the screening there will be a discussion with director Simone Eleveld and the architect Maria Petinaki. Discussion moderator Natassa Dourida.

The movie will be in English and Dutch, with English subtitles.

More information: http://www.urbantidesmovie.com

Watch the  trailer

Communitism mid term

kalo_kalokairi

Please, scroll down for English

Εσείς βλέπετε το κτίριο κλειστό και ανησυχήσατε. Εμάς μας λείψατε. Είναι καλοκαίρι , ζεστό και αδυσώπητο. Στίψαμε το μυαλό μας για να ξεχάσουμε τον καύσωνα και να δούμε πως θα είναι όταν το Communitism θα λειτουργεί καθημερινά ως κοινωνικό κέντρο. Την επόμενη εβδομάδα, το κτίριο ανοίγει ξανά για τρία απογεύματα.


Αναλυτικά:
Τρίτη 12/07 : Προβολή ντοκυμαντέρ Urban Tides //
Στην Ολλανδία, μετά την κρίση του 2008 φαινόταν πως η αστική ανάπτυξη είχε βαλτώσει για κάποιο διάστημα. Για κάποιους όμως , τα κενά οικόπεδα φαινόταν να παρακαλούν να τεθούν σε καλή χρήση . Το εγκαταλελειμμένο ναυπηγείο De Ceuvel ήταν ένα από αυτά τα μέρη . Μία πολυσύνθετη ομάδα ανέλαβε να  αναβιώσει αυτό το μολυσμένο, κενό κομμάτι γης σε τόπο συνάντησης και εργασίας. Αποδεικνύοντας ότι δεν χρείαζονται λεφτά για να αναπτυχθεί μία περιοχή, επέλεξαν να χρησιμοποιήσουν  DIY τεχνικές, και να το μετατρέψουν σε κοινόχρηστα γραφεία.

΄Ωρα προσέλευσης : 19.30.  Μετά ακολουθεί συζήτηση με τη σκηνοθέτη.

http://www.urbantidesmovie.com/

Τετάρτη 13/07: Metaxication Inc.// Η ομάδα Athens Subsumption Group παρουσιάζει την Metaxication Inc.,  μια εδραιωμένη εταιρεία που αναζητά άτομα με πάθος και ικανότητες, για να ερευνήσουμε μαζί τα κοινά αγαθά της γειτονιάς μας. Ποιοί είναι και γιατί χρησιμοποιούν τον όρο υπαγωγή (subsumption) ? Είναι όλο αυτό κάποιου είδους παιχνίδι ? Ή μήπως όχι ? ΄

Ωρα προσέλευσης : 19.30, Έναρξη αυστηρά 20.00 // Διάρκεια: 1.30 ώρα 

Ακολουθεί μπουγέλο

Πέμπτη 14/07 : Παρουσίαση Caravan project //
To Caravan project είναι μια ομαδα που ξεκίνησε το 2011 ένα οδοιπορικό στη χώρα, με σκοπό να φέρει στο προσκήνιο ανθρώπινες ιστορίες που έχουν τη δύναμη να εμπνεύσουν, να συν-κινήσουν και να δημιουργήσουν χώρους αναστοχασμού και μετάπραξης. Με όχημα το ντοκιμαντέρ, τη φωτογραφία και την αφήγηση, ταξιδεύουν και δημιουργούν μια μικρή κιβωτό ανθρώπινων ιστοριών, μέσα από την οποία αναδεικνύεται η διαφορετικότητα και ο πλουραλισμός των φωνών.Τον Οκτώβριο θα είναι στο Μεταξουργείο! Θα μας δώσουν μία μικρή ιδέα για το πως θα είναι για εμάς.

http://www.caravanproject.org/sxetika/
Στη συνέχεια θα προβληθεί ένα από τα ντοκυμαντέρ που έχουν παράγει κατά την περίοδο της δράσης τους και αφορά στο Κοινωνικό Ωδείο //Tο Κοινωνικό Ωδείο είναι μια συλλογικότητα μουσικών και ο στόχος του είναι να προσφέρει δωρεάν μαθήματα μουσικής. Βασίζεται στη φιλοσοφία του εθελοντισμού. Διδάσκουν 66 καθηγητές και έχει 100 μαθητές διαφόρων ηλικιών. Μετά ακολουθεί συζήτηση.
http://www.caravanproject.org/koinwniko-wdeio/
΄Ωρα προσέλευσης : 19.30.

Έκθεση φωτογραφίας: Κατά τη διάρκεια των τριών ημερών, το κτίριο θα είναι ανοιχτό μετάξύ 17.00- 22.00 , και θα εκτίθενται οι φωτογραφίες του Alexander Jacshik, Γερμανού σκηνοθέτη που ζει στην Αθήνα, δημιουργού των projects Small Stories of Athens, Doors of Athens.
https://www.facebook.com/smallstoriesofathens/?fref=ts
https://www.facebook.com/doorsofathens/?fref=ts

———————————————————————————
You see the building closed and you are worried. We have missed you. Yet, it is summer, hot and relentless. We wrung our minds to forget the heat and see how it will be when the Communitism building will operate daily as a social center . Next week , the building opens again for three afternoons.

The program:
*Tuesday 12/07 : Documentary projection Urban Tides //
In the Netherlands, after the crisis in 2008, it seemed that the urban development had come to a standstill for a while. But to some people the empty plots of land seemed to beg to be put to good use. Abandoned shipyard De Ceuvel was one of these places. A multidisciplinary group took the initiative to turn this empty and polluted piece of land into a work and meeting place. Proving that you don’t need money to develop an area, they decided to use a DIY approach and construct offices.

Meeting time : 19.30. The projection will be followed by a discussion in the presence of the director.
http://www.urbantidesmovie.com/

Wednesday 13/07: Metaxication Inc.@Communitism//  Athens subsumption group is presenting Metaxication Inc., an established corporation looking for passionate multitasking people to search for the common goods in our neighborhood. Who are these people and why do they use the term ‘subsumption’? Could this be a game ? Or maybe not?

Meeting time: 19.30 Strictly starting at 20.00.// Duration: 1.30 hour

There will be water war following (bougelo).

Thursday 14/07 : Caravan project Presentation //
Caravan project is a team that, in 2011, began a journey over the country in order to bring forward human stories that have the power to inspire, engage and co- create reflection spaces and metapraxis . With documentary, photography and storytelling as their vehicle , they travel and create a small ark of human stories, through whichthe diversity and plurality of voices is highlighted .During October they make a stop at Metaxourghio ! They will give us a short preview of how it will be.
http://www.caravanproject.org/sxetika/
After the presentation, there will be a screening of one of the documentaries that they have produced and is about the Social Conservatory // The Social Conservatory is a collective of musicians and its goal is to provide free music lessons. It is based on the philosophy of volunteering. It has 66 music teachers and 100 students of different ages.

There will be a discussion following the projection.
http://www.caravanproject.org/koinwniko-wdeio/
Meeting time : 19.30.
Photo Exhibition: During these days, the building will be open to the public from 17.00 to 22.00, while the exhibition of Alexander Jaschik will be on display. Alexander is a German film director living in Athens, also creator of the projects Small Stories of Athens and Doors of Athens.
https://www.facebook.com/smallstoriesofathens/?fref=ts
https://www.facebook.com/doorsofathens/?fref=ts

Σύνοψη vol.I // Synopsis vol.I

(Please, scroll down for English)

Έγινε λοιπόν! Το Communitism vol. I συνέβη στις 2-3 Απριλίου 2016.

40 άτομα παρακολούθησαν τα εργαστήρια, ενώ το ίδιο βράδυ υπολογίζουμε ότι πέρασαν περίπου 1000 άτομα από το πάρτυ μας! Την Κυριακή, περίπου 30 άτομα παρέστησαν στην παρουσίαση του πρότζεκτ, των εργαστηρίων που έγιναν, και της αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας MONUMENTA. Το ίδιο βράδυ, στο live που αυτοδημιουργήθηκε, τελικά έπαιξαν τρεις μπάντες την μουσική τους, και συγκέντρωσαν 250 άτομα!

Το portal alternactive ήταν εκεί και μας έφτιαξε αυτό το υπέροχο βίντεο. Η popaganda έγραψε ένα πολύ όμορφο άρθρο για εμάς. Οι απόψεις μας φιλοξενήθηκαν από τη Lifo την εβδομάδα μετά το event. Λίγες μέρες αργότερα, το portokaliradio μας φιλοξένησε σε μία ζωντανή συνέντευξη, και πριν 2 εβδομάδες, το ραδιόφωνο του ΑΠΕ-ΜΠΕ έκανε ένα θέμα για εμάς επίσης. Η Εφημερίδα των Συντακτών έγραψε για την προβληματική των διατηρητέων της Αθήνας, ενώ με χαρά μαθαίνουμε πως ο Δήμος Αθηναίων προτίθεται να κινητοποιήσει τη χρήση εγκαταλειμμένων κτιρίων του κέντρου ως φοιτητικές εστίες !

Ωστόσο, το σημαντικότερο κριτίριο για το αν αυτό το event ήταν επιτυχημένο ή όχι, δεν ήταν τα παραπάνω στοιχεία. Αυτό που για εμάς χαρακτηρίζει την επιτυχία, είναι το γεγονός ότι όλοι όσοι μπήκαν στο κτίριο μέσα στις 2 ημέρες του event – αλλά και την εβδομάδα πριν από αυτό, όσο εμείς καθαρίζαμε και τακτοποιούσαμε μανιωδώς- αναρωτήθηκαν πως θα μπορούσαν να συνεισφέρουν σε αυτό το εγχείρημα. Κάποιος έδωσε ιδέες, κάποιος μας μίλησε για κάποιο πρόγραμμα που γνωρίζει, τεχνογνωσία για αιτήσεις, προσφορά για μελλοντική πρακτική δουλειά. Ακόμα καλύτερα, κάποιος σήκωσε τα μανίκια και μπήκε στο μπαρ, άλλος έφτιαξέ μόνος του τα φώτα, η θεία κάποιου από εμάς έκανε ένα αυτοσχέδιο curating της έκθεσής μας. Αυτό ήταν που θέλαμε: Να αποδείξουμε ότι η πράξη, μπορεί να μας συμπαρασύρει και τελικά να ενωθούμε για να πετύχουμε ένα σκοπό.

Μα ποιος είναι τελικά αυτός ο σκοπός; Ο σκοπός είναι να αναβιώσει ένα κτίριο πολιτισμικής κληρονομιάς, μέσω ενός βιώσιμου τρόπου: Εγκαθιστώντας μέσα σε αυτό ένα κοινωνικό και πολιτισμικό κέντρο, όπου τριών ειδών λειτουργίες θα εξασφαλίζουν πως το κτίριο θα παραμένει ανοιχτό στο κοινό. Το πρόγραμμα λοιπόν περιλαμβάνει τη δημιουργία ενός ξενώνα για καλλιτέχνες, κοινόχρηστων εργαστηρίων και ατελιέ, και χώρων για εκθέσεις ή παραστάσεις. Όσοι από εμάς δουλεύουμε για αυτό το σκοπό, θα μπορούμε να στηρίξουμε τη ζωή μας μέσα από αυτόν.

Αν και μέχρι στιγμής το πρότζεκτ είναι απολύτως αυτο-χρηματοδοτούμενο, φροντίσαμε όσο το δυνατόν περισσότεροι επαγγελματίες να πληρωθούν για τη δουλειά που έκαναν. Αξιζει να σημειωθεί πως το αρχικό budget του εγχειρήματος ήταν 600 ευρώ, με άλλα λόγια ο κάθε ένας από την ομάδα συνεισέφερε από 50 ευρώ. Έτσι πληρώθηκαν τα πρώτα ανελαστικά έξοδα, και με τους υπόλοιπους συμμετέχοντες είχαμε συμφωνήσει πως θα πληρωθούν εκ των υστέρων. Το μπαρ, τα κουτιά συμμετοχής, οι κονκάρδες, η συνεισφορά των συμμετεχόντων δηλαδή, ήταν αυτά που χρηματοδότησαν τους υπόλοιπους. Να λοιπόν τι χρειάζεται για να ξεκινήσει κάτι: Μια καλή ιδέα, συνεννόηση 10 ατόμων, πολλή διάθεση , αισθητική, χιούμορ. Και έτσι ξεκινάει ο τροχός…

Από τις 4 Απριλίου, έχει ξεκινήσει ένας δεύτερος γύρος προσδιορισμού- όχι τόσο του «τι», παρά του «πως».  Όταν σχεδιάζαμε το πρότζεκτ, ήταν συνειδητή μας απόφαση να μην προσδιορίσουμε με ακρίβεια το 2ο και το 3ο μας event. Ο λόγος ήταν πως θέλουμε μέσα από τα διαδοχικά event να μπορούν και τα νέα μέλη της ομάδας να φέρνουν τη δική τους οπτική. Ακόμα και με τους ιδιοκτήτες του κτιρίου, έχουμε μόνο συμφωνήσει την πρόθεσή μας να διευκρινίζουμε τους όρους βήμα βήμα. Αυτό μπορεί να μας αφήνει έκθετους σε μία σειρά από υπαρκτές αρνητικές πιθανότητες, από μια άλλη πλευρά όμως, μας δίνει το περιθώριο να εξερευνήσουμε όλες τις δυνατές προοπτικές, πριν αποφασίσουμε τι μπορούμε να διεκδικήσουμε. Διαπιστώνουμε τώρα πως τα τρία αυτά event, είναι στην πραγματικότητα η πορεία οργάνωσης του τελικού μας εγχειρήματος: Του κοινωνικού & πολιτισμικού κέντρου «Μετα-ξυλουργείο» !

Ωστόσο, δε μπορούμε να αρνηθούμε πως η πορεία αυτή είναι πολύ απαιτητική. Παρατηρούμε με χαρά το ενδιαφέρον που έλκει η ιδέα μας, και εξερευνούμε όλες τις πιθανές συνέργειες με θεσμούς, ομάδες και άτομα με κοινούς τόπους,  για το επόμενο event. Κάνουμε αιτήσεις για ευρωπαϊκά προγράμματα και διάφορα funds που υπάρχουν ανά τον κόσμο, ώστε να διασφαλίσουμε τους καλύτερους δυνατούς όρους. Παράλληλα παρατηρούμε τους εαυτούς μας: Πως μπορεί να σταθεί ένα ελληνικό community system; Φυσικά η παράταιρη λέξη είναι το system. Είναι γνωστό πως ο βαθμός αβεβαιότητας είναι αυξημένος σε κάθε ελληνικό σύστημα και εμείς σκεφτόμαστε πως το να προσπαθούμε να τον μειώσουμε είναι μάλλον μάταιο. Για αλλαγή, με αυτή την παράμετρο προσπαθούμε να παίξουμε, εξερευνώντας αν μπορούμε να την μετατρέψουμε αλχημιστικά υπέρ μας. Η αβεβαιότητα αυτή είναι το ίδιο το σύστημα οργάνωσης και μάθησης. Σε όποιο επίπεδο και αν καταφέρουμε να φτάσουμε, θα μοιραζόμαστε τις πληροφορίες ώστε επόμενες ομάδες να μπορούν να τις χρησιμοποιήσουν σα μέθοδο, να πατήσουν πάνω σε αυτές, ώστε αυτό που ξεκινήσαμε να παραμείνει μία εξελικτική διαδικασία.

Και επειδή είναι καλοκαίρι, επιτρέπουμε στους εαυτούς μας λίγο λυρισμό και αναπαράγουμε λόγια Βίκιγκς εξερευνητών…

«Ο μόνος τρόπος να μάθεις αν κάτι υπάρχει, είναι να ταξιδέψεις προς αυτό.»

***Για τη μέχρι στιγμής συνεργασία, θέλουμε να ευχαριστήσουμε πάρα πολύ τη MONUMENTA, τις 180 μοίρες, την Interalia, το Ευρωπαϊκό χωριό στην Ακαδημία Πλάτωνος και την πλατφόρμα συνΑθηνά του Δήμου Αθηναίων. Χείρα κίνει, και  οι συνέργειες εξακολουθούν να αυξάνονται και να εξελίσσονται, και ανυπομονούμε να τις δούμε να γίνονται πράξη!

_________________________________________________________

And so it happened !  The Communitism vol. I event, took place on the weekend of  2-3 April 2016.

40 people attended the workshops, and the same night we estimate that about 1000 people passed by our party! On Sunday, about 30 people attended the presentation of our project, our workshops , and of the non-profit association MONUMENTA. The same evening, at our auto-generated  live set, where  eventually  three bands presented their music, attracted 250 people!

The portal alternactive was there and they made this wonderful video. Popaganda wrote a touching article about us. Our insights were hosted by Lifo on the week following the event. A few days later,  portokaliradio hosted us in a live interview, and two weeks ago, the Athenian and Macedonian News Agency radio made an issue on us as well. The Newspaper of Journalists wrote about the problems of the Athens’ heritage buildings and we are happily reading that the City of Athens plans to leverage the use of abandoned buildings of the center as dormitories!

However, the most important criterion in whether this event was successful or not, is not the above information. What characterizes success for us , is the fact that all those who entered the building within two days of the event – and the week before that, as we were hectically arranging and cleaning- wondered how they could contribute to this endeavor. Someone gave ideas, someone spoke to us about a program that they know of, or offered their expertise , or practical contribution. Even better, someone raised his sleeves and hopped behind  the bar, someone else built our lightings, the aunt of one of us made an impromptu curating of our exhibition. That was what we wanted: to prove that action can sweep us away and eventually unite us in order  to achieve a purpose.

But what is, this purpose? The aim is to revive a cultural heritage building, through a sustainable way: installing in it a social and cultural center, where three types of functions will ensure that the building will remain open to the public. The program therefore includes the creation of a hostel for artists, co-working spaces and ateliers, and exhibition or performance spaces. Those of us who work for this purpose,will be able to make a living out of it.

While so far the project is entirely self-funded, we attended that as many professionals as possible got paid for the work they did. It is worth noting that the original budget of the project was EUR 600, in other words, each one of the team contributed 50 euros. So we paid the first inelastic expenses, while the remaining participants had agreed that would get paid retrospectively. It was the income from the bar, participation boxes, badges,  in other words the contribution of participants that funded the rest expenses. Here’s what you need to get going: A good idea, communication 10 people, a lot of energy, aesthetics, humor. And so the wheel starts off…

Since the 4th of  April,  a second round of analysis has launched , debating  the question «how» rather than the question «what». When designing the project, it was our conscious decision not to identify with precision the 2nd and 3rd our event. The reason was that through each successive event, the new team members can bring in their own perspective. Even with the owners of the building, we have only agreed on our intention to clarify the terms step by step. This can leave us exposed to a series of negative probabilities existing, but on the other hand, it gives us the ability to explore all possible perspectives before we decide what we can assert. It is only now that we are realizing that these three events, are actually the course of our final project organization: the social & cultural center «Post-carpentry»!

However, we can not deny that this course is very demanding. We note with pleasure the interest that  our concept attracts, and we explore all possible synergies with institutions, groups and individuals with a common ground for the next event. We make applications for European programs and various funds that exist around the world to ensure the best possible conditions. At the same time we see ourselves: How can a Greek community system stand ? – the awkward of words being the «system». It is known that the degree of uncertainty is increased to every Greek system and we think that to try to reduce it, would be rather futile. For a change, we are trying to play with this parameter, exploring whether we can turn it to our favor. This uncertainty is our very organization and learning system. At whatever level we manage to get, we will share information so that subsequent groups can use them as a method to step on , so that what we started remains an evolutionary process.

And because it is summer, we allow ourselves to a little bit of lyricism and quote words of Viking explorers …

«The only way to know if something exists, is to travel to it.»

*** For the hitherto cooperation, we want to thank very much MONUMENTA 180 degrees, Interalia, the European village in the Academy of Plato and synAthina platform of Athens.  Synergies are continuing to grow and evolve, and we are look forward to them becoming a reality!

 

…και γιατί τα εργαστήρια; // …what are the workshops for?

(Please, scroll down for English)

Θα έλεγε κανείς πως ένα πάρτυ, μία έκθεση και ένα live, είναι αρκετά για να φέρουν μέσα στο κτίριο αρκετό κόσμο, τον οποίο θα μπορέσουμε να ενημερώσουμε για το σκοπό μας. Ωστόσο έχουμε δώσει αρκετή προσοχή στη διοργάνωση των εργαστηρίων, παρόλο που εκ των πραγμάτων απευθύνονται σε αρκετά μικρότερο κοινό.

Ο κυριότερος λόγος είναι πως οι κοινωνικές αυτές εκδηλώσεις συχνά χρησιμοποιούν τα εγκαταλειμμένα κτίρια σαν ένα ενδιαφέρον, λυρικό σκηνικό. Έναν καμβά που γεννά από μόνος του σκέψεις, σαν μια καλή βάση για να εκτεθούν οι παράγωγες καλλιτεχνικές εκφράσεις μας. Χωρίς να αγνοούμε αυτή τη διάσταση, θεωρούμε πως αν οι δράσεις μας μείνουν εκεί, τελικά εκμεταλλευόμαστε το κτίριο σαν σκηνικό, αλλά δεν προχωράμε στην οργανική του αναζωογόνηση. Αυτό το κτίριο χτίστηκε για να στεγάσει μια οικογένεια. Θέλοντας λοιπόν να ξαναφερουμε ζωή μέσα σε αυτό, εκτιμούμε πως οι εκπαιδευτικές δραστηριότητες είναι ένα παραπάνω βήμα προς αυτό το σκοπό.

Επιπλέον, οι καλλιτεχνικές δραστηριότητες έχουν σαν σκοπό να μας κάνουν να χρησιμοποιήσουμε τα χέρια μας και το σώμα μας, ως προέκταση της δημιουργικότητα μας και αυτό δεν είναι κάτι δεδομένο σε μια εποχή που οι πράξεις μας μετριούνται με τα κλικ του ποντικιού. Ενεργοποιώντας ξανά αυτούς τους διαύλους, θα μπορέσουμε να θυμηθούμε τη δύναμη που έχουμε αν χρησιμοποιήσουμε το πιο πολύτιμό μας εργαλείο: το ίδιο μας το σώμα.Επικοινωνόντας αυτό που θα παραχθεί στα υπόλοιπα μέλη της ομάδας , που θα είναι τυχαία, θα προπονηθούμε λιγάκι ακόμα στην επικοινωνία με μια μικρή συλλογικότητα, κάνοντας ένα βήμα εκτός της ασφαλούς μας περιοχής.

Για να θυμηθούμε πόση δύναμη έχουμε, ο καθένας μόνος του και όλοι μαζί, θα ξεκινήσουμε έτσι απλά: Με απλές ευχάριστες δραστηριότητες.

______________________________________________

One would say that a party, an exhibition and a live concert are enough to attract to the building a lot of people who could be informed about our cause. Nevertheless we have organized workshops with great care and attention although they are de facto aimed at a much smaller audience.

The main reason is many social events often use abandoned buildings like an interesting lyrical scene, a canvas that generates thoughts and serves as a good base to expose the derived artistic expressions. Without ignoring this dimension, we believe that if our actions stay there, eventually we would be using the building as a part of a scene, but not moving towards its organic rejuvenation. This building was built to accommodate a family. Wanting therefore to bring back life into it, we believe that educational activities are a further step towards this goal.

Furthermore, cultural activities intend to make us use our hands and our body as an extension of our creativity, something that is not a given at a time when our actions are measured by mouse clicks. By enabling these channels again, we can remember the power we have if we use our most valuable asset: our own body. By presenting the products of the workshop to the rest of our team members who will be unknown to us, we will train a little bit more to communicate with a small collective, making a step outside our safe area.

In order to remember the strength that each and everybody of us has, alone and all together we will start simply : with simple, pleasant activities.