…και γιατί τα εργαστήρια; // …what are the workshops for?

(Please, scroll down for English)

Θα έλεγε κανείς πως ένα πάρτυ, μία έκθεση και ένα live, είναι αρκετά για να φέρουν μέσα στο κτίριο αρκετό κόσμο, τον οποίο θα μπορέσουμε να ενημερώσουμε για το σκοπό μας. Ωστόσο έχουμε δώσει αρκετή προσοχή στη διοργάνωση των εργαστηρίων, παρόλο που εκ των πραγμάτων απευθύνονται σε αρκετά μικρότερο κοινό.

Ο κυριότερος λόγος είναι πως οι κοινωνικές αυτές εκδηλώσεις συχνά χρησιμοποιούν τα εγκαταλειμμένα κτίρια σαν ένα ενδιαφέρον, λυρικό σκηνικό. Έναν καμβά που γεννά από μόνος του σκέψεις, σαν μια καλή βάση για να εκτεθούν οι παράγωγες καλλιτεχνικές εκφράσεις μας. Χωρίς να αγνοούμε αυτή τη διάσταση, θεωρούμε πως αν οι δράσεις μας μείνουν εκεί, τελικά εκμεταλλευόμαστε το κτίριο σαν σκηνικό, αλλά δεν προχωράμε στην οργανική του αναζωογόνηση. Αυτό το κτίριο χτίστηκε για να στεγάσει μια οικογένεια. Θέλοντας λοιπόν να ξαναφερουμε ζωή μέσα σε αυτό, εκτιμούμε πως οι εκπαιδευτικές δραστηριότητες είναι ένα παραπάνω βήμα προς αυτό το σκοπό.

Επιπλέον, οι καλλιτεχνικές δραστηριότητες έχουν σαν σκοπό να μας κάνουν να χρησιμοποιήσουμε τα χέρια μας και το σώμα μας, ως προέκταση της δημιουργικότητα μας και αυτό δεν είναι κάτι δεδομένο σε μια εποχή που οι πράξεις μας μετριούνται με τα κλικ του ποντικιού. Ενεργοποιώντας ξανά αυτούς τους διαύλους, θα μπορέσουμε να θυμηθούμε τη δύναμη που έχουμε αν χρησιμοποιήσουμε το πιο πολύτιμό μας εργαλείο: το ίδιο μας το σώμα.Επικοινωνόντας αυτό που θα παραχθεί στα υπόλοιπα μέλη της ομάδας , που θα είναι τυχαία, θα προπονηθούμε λιγάκι ακόμα στην επικοινωνία με μια μικρή συλλογικότητα, κάνοντας ένα βήμα εκτός της ασφαλούς μας περιοχής.

Για να θυμηθούμε πόση δύναμη έχουμε, ο καθένας μόνος του και όλοι μαζί, θα ξεκινήσουμε έτσι απλά: Με απλές ευχάριστες δραστηριότητες.

______________________________________________

One would say that a party, an exhibition and a live concert are enough to attract to the building a lot of people who could be informed about our cause. Nevertheless we have organized workshops with great care and attention although they are de facto aimed at a much smaller audience.

The main reason is many social events often use abandoned buildings like an interesting lyrical scene, a canvas that generates thoughts and serves as a good base to expose the derived artistic expressions. Without ignoring this dimension, we believe that if our actions stay there, eventually we would be using the building as a part of a scene, but not moving towards its organic rejuvenation. This building was built to accommodate a family. Wanting therefore to bring back life into it, we believe that educational activities are a further step towards this goal.

Furthermore, cultural activities intend to make us use our hands and our body as an extension of our creativity, something that is not a given at a time when our actions are measured by mouse clicks. By enabling these channels again, we can remember the power we have if we use our most valuable asset: our own body. By presenting the products of the workshop to the rest of our team members who will be unknown to us, we will train a little bit more to communicate with a small collective, making a step outside our safe area.

In order to remember the strength that each and everybody of us has, alone and all together we will start simply : with simple, pleasant activities.

Advertisements

Εργαστήριο upcycling (άμεσης ανακύκλωσης) με τους Fat Cut / / Upcycling (direct recycling) workshop by the Fat Cut Upcycling Group

fatcuts

Ένας Trashformer λίγο πριν κατακτήσει τον κόσμο

Σάββατο 2 Απριλίου 13.00-17.00

Κόστος συμμετοχής: Ελεύθερο & προαιρετικό

(Please, scroll down for English)

Η ομάδα Fat Cut Upcycling θα μας διδάξει πως φτιάχνονται ποτήρια του κοκτέιλ από μπουκάλια μπύρας, οι θρυλικοί και ανυπέρβλητοι trashformers και το πιο σημαντικό: πως να φτάχνουμε μπρικέτες για τη σόμπα (καύσιμη ύλη) από χαρτοπολτό και πριονίδια !

H ΟΜΑΔΑ FAT CUT UPCYCLING

Η ομάδα Fat Cut Upcycling, είναι ένα συμμετοχικό δίκτυο οριζόντιας δομής με νομική μορφή κοινωνικής συνεταιριστικής επιχείρησης (ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ.).

Πειραματίζεται, δημιουργεί και μεταποιεί μέσω της άμεσης ανακύκλωσης – upcycling* φαινομενικά άχρηστα αντικείμενα, προκειμένου να τους προσδώσει μεγαλύτερη βιωσιμότητα και να τα μετατρέψει σε χρηστικά προϊόντα ή εκπαιδευτικά παιχνίδια. Παράλληλα η ομάδα αποτελεί ένα ανοιχτό εργαστήριο ιδεών και τεχνογνωσίας που διατίθεται ελεύθερα στον καθένα, δίνοντας λύση σε καθημερινές ανάγκες.

Χαρτοκούτες, εφημερίδες, πλαστικές σακούλες, παλέτες, καπάκια, πόρτες και παράθυρα, μικροσκόπια εώς θερμοσίφωνες και άλλα «σκουπίδια», μετά από επεξεργασία, αναβάλλουν το ραντεβού τους με τη χωματερή και αυξάνουν το μέσο όρο ζωής τους. Κάπως έτσι, αποσυμφορίζουμε τον ήδη υπερμεγέθη όγκο σκουπιδιών και μειώνουμε το ενεργειακό κόστος της κατανάλωσης γνωρίζοντας ότι ακόμα και η παραδοσιακή ανακύκλωση (όπως την ξέρουμε σήμερα) δεν φείδεται εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα.

Λειτουργούν ήδη  3 έτη, μέσα στο οποία έχουν πραγματοποιήσει εργαστήρια για την επανοικειοποίηση πρώτων υλών που πετιούνται. Στα εργαστήρια αυτά ασχολούνται με τη κατασκευή οικολογικών σομπών, ποτηριών, πρεσών για καύσιμο πέλετ και εκπαιδευτικών παιχνιδιών μεταξύ πολλών άλλων. Επίσης στην ίδια φιλοσοφία και λογική, έχουν εκδόσει το πρώτο τεύχος μιας σειράς κόμικ απο σκουπίδια (Trashformers), έχουμε συμμετάσχει και πραγματοποιήσει εκθέσεις, εκδηλώσεις και περιοδείες σε Ελλάδα, Ιταλία και Γαλλία, με όχημα ενα upcycled ιστιοφόρο (Mystic Blue Eco-Sailing).

*ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ UPCYCLING

Είναι η διαδικασία κατά την οποία, πεταμένα υλικά ή χαλασμένα προϊόντα μεταποιούνται σε νέα υλικά και προϊόντα καλύτερης ποιότητας ή οικολογικής αξίας. Η πρώτη φορά που καταγράφτηκε ο όρος upcycling ήταν από τον Reiner Pilz σε ένα άρθρο του Thorton Kay από το Salvo το 1994. Ο όρος upcycling, που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει υπερκύκλωση, ήταν τίτλος του βιβλίου του γερμανού Gunter Pauli το 1996.

Το Downcycling είναι η συμβατική ανακύκλωση, δηλαδή η διαδικασία μεταποίησης υλών και προϊόντων σε νέα υλικά κατώτερης ποιότητας, αυξάνοντας ταυτόχρονα τις εργοστασιακές εκπομπες διοξειδίου του άνθρακα (CO2) στην ατμόσφαιρα.

Το Upcycling, αντίθετα, χρησιμοποιεί εξ’ολοκλήρου το προϊόν, είτε καθιστώντας το εκ νέου χρήσιμο, είτε προσδίδοντάς του νέα ιδιότητα και αξία, μειώνοντας το ενεργειακό κόστος και τις εκπομπές ρύπων και αυξάνοντας την εφευρετικότητα και την δημιουργικότητα του ανθρώπου.

https://www.facebook.com/pages/Fatcut-Upcycling/130152813860547

https://fatcutupcycling.wordpress.com/

______________________________________________

fatcuts

A Trashformer, right before he conquers the world

Saturday 2 April 13:00-17:00

Participation fee: free & optional

The Fat Cut Upcycling group will teach us how you can make cocktail glasses from beer bottles, the legendary and insurmountable Trashformers and more importantly: how you can make briquettes for the stove (fuel) out of pulp and sawdust!

THE FAT CUT UPCYCLING GROUP

The Fat Cut Upcycling Group is a participative network which bases its function on a horizontal structure and is legally introduced as a Social Cooperative Enterprise.

The Fat Cut Upcycling Group creates and processes through direct recycling – upcycling * objects that seem useless , in order to add to them higher sustainability and to transform them into useful products or educational games . At the same time, the group is an open laboratory of ideas and expertise that are freely disposed to everyone, offering solutions to daily needs.

Cardboard , newspapers , plastic bags , pallets , lids , doors and windows , microscopes, heaters and other » garbage » after adequate processing, postpone their appointment with the landfill and increase their average life expectancy . On that way not only the already oversized garbage volume is decongested, but also the energy cost of consumption is reduced, knowing that even traditional recycling (as we know it today) is not carbon dioxide’ s emissions free.

The Fat Cut Upcycling Group exists 3 years already, during which they have been holding workshops for reclaiming raw materials that otherwise would go to waste. These workshops deal with the construction of ecological stoves, cups, presses for pellet fuel and educational games among many others. Also in the same philosophy and logic, they have published the first issue of a series of comic of garbage (Trashformers) and they have participated and hold exhibitions, events and tours in Greece , Italy and France, using as their vehicle an upcycled sailboat (Mystic Blue Eco-Sailing).

*A FEW WORDS ABOUT UPCYCLING

Upcycling is the procedure by which discarded materials or damaged products are processed into new materials and products of a better quality or ecological value . The first reference of the term upcycling was by Reiner Pilz in an article by Kay Thorton Salvo in 1994. The upcycling concept was the title of the German book written by Gunter Pauli in 1998.

Downcycling is the conventional recycling i.e. the material’ s and product’ s manufacturing process into new materials of lower-quality, which is followed by increased factory emissions of carbon dioxide (CO2) in the atmosphere.

Upcycling, on the other hand, uses the whole product, either by making it useful again or by giving it a new dimension and value, which results in reducing energy costs and emissions and increasing ingenuity and human creativity.

https://www.facebook.com/pages/Fatcut-Upcycling/130152813860547

https://fatcutupcycling.wordpress.com/

Εργαστήριο «Που την είδες την τέχνη;» με την Ελευθερία Σωτηροπούλου // Workshop by Eleftheria Sotiropoulou «Art? What art?»

(Please, scroll down for English)

Ο ρόλος της οικειοποίησης και της αναφοράς στη σύγχρονη τέχνη.

DaliMonaLisa

Αυτοπροσωπογραφία του Σαλβαντόρ Νταλί ως Μόνα Λίζα (1954)

Σάββατο 2 Απριλίου 14.00-17.30

Κόστος συμμετοχής: Ελεύθερο & προαιρετικό

Το Αναγεννησιακό πρωτότυπο έργο «Μόνα Λίζα» του Λεονάρντο Ντα Βίντσι και η πρώτη του οικειοποίησή του από τον ντανταϊστή καλλιτέχνη Μαρσέλ Ντυσάν θα σταθούν η αφορμή να ερευνήσουμε μια σειρά από ρεπλίκες Τζοκόντες, περιδιαβαίνοντας καλλιτεχνικά κινήματα, όπως ο σουρεαλισμός, η pop art, η street art και άλλες εκφάνσεις της σύγχρονης κουλτούρας, όπως αυτές φανερώνονται σε κινούμενα σχέδια και διαφημίσεις. Συζητώντας το σκοπό της κάθε δημιουργίας και την ανάγνωσή της στο εκάστοτε πλαίσιο, θα επιχειρήσουμε ν’ ανιχνεύσουμε τους τρόπους με τους οποίους το νόημα ενός έργου δέχεται επιδράσεις στο πέρασμα του χρόνου. Σκοπός μας να ερευνήσουμε μια έννοια της σύγχρονης κουλτούρας, αλλά και να δημιουργήσουμε επικοινωνώντας ένα νέο διαπολιτισμικό μήνυμα κάπου ανάμεσα στο αυθεντικό έργο και το δικό μας.

Ένα εικαστικό εργαστήριο για αρχάριους με άξονες στην αισθητική, την ιστορία τέχνης, την κριτική θεώρηση της τέχνης με σκοπό τη δημιουργία.

***Η Ελευθερία Σωτηροπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών και αποφοίτησε με άριστα το 2009. Ειδικεύτηκε στις Γραφικές Τέχνες – Τυπογραφία & Τέχνη του Βιβλίου και ολοκλήρωσε τον κύκλο μαθημάτων διδασκαλίας της Τέχνης. Από το 2012 παρακολουθεί το μεταπτυχιακό πρόγραμμα «Γραφικές Τέχνες – Πολυμέσα» του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου.

Έχει εκθέσει σε ποικίλους χώρους—Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, Τεχνόπολη, Μουσείο Μπενάκη, Γαλλικό Ινστιτούτο, Bios, The Art Foundation, ΚΟΔΡΑ, Τεχνολογικό Πάρκο Λαυρίου κ.α.—και η δουλειά της έχει δημοσιευθεί σε αντίστοιχους καταλόγους.

Έχει εκπονήσει πλήθος εργασιών γραφικού σχεδιασμού σε ποικίλα μέσα. Έργα της έχουν επιλεχθεί για την οπτική ταυτότητα της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης (2007) και την αντίστοιχη καμπάνια στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς από το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου. Έχουν τιμηθεί: με το 1ο βραβείο ΕΒΓΕ που απονεμήθηκε στην ΑΣΚΤ για το «Ημερολόγιο ‘08» (2009) και με έπαινο για την κοινωνική καμπάνια «Οδική Συμπεριφορά & Ευγένεια στο Δρόμο» του Ινστιτούτου Οδικής Ασφάλειας Πάνος Μυλωνάς (2009).

Από το 2012 αναλαμβάνει την διενέργεια εικαστικών εργαστηρίων, που απευθύνονται σε παιδιά (προσχολική – πρωτοβάθμια) καθώς και σε ενηλίκους.

______________________________________________

The role of appropriation and reference in contemporary art.

DaliMonaLisa

Salvador Dali’ s self-portrait as Mona Lisa (1954)

Saturday 2 April 14.00-17.30

Participation fee: free & optional

The Renaissance’ s original work << Mona Lisa>> by Leonardo da Vinci and its first appropriation by the Dada artist Marchel Duchamp will set the motive to investigate a series of Gioconda’ s reproductions, strolling art movements such as surrealism, the pop art, the street art and other aspects of contemporary culture, such as those disclosed in cartoons and commercials.

Discussing the purpose of each creation and its reading inthe current context, we shall attempt to trace the ways in which the meaning of a work is influenced over time . We aim to investigate a concept of modern culture , but also to be creative by communicating a new intercultural message, somewhere between the original work and ours.

<< Is that art for you? >> is an artistic workshop for beginners with three axis, aesthetics, art history and critical viewing of art, which aims to creation.

Eleftheria Sotiropoulou was born in Athens. She studied painting at the Fine Arts School and graduated with honors in 2009. She specialized in Graphic Arts – Printing & Book Art, and completed the cycle of teaching art courses. From 2012 she attends the postgraduate program » Graphic Arts – Multimedia» of the Greek Open University.

She has exhibited in various places – Museum of Cycladic Art, Technopolis of Athens, Benaki Museum, French Institute, Bios, The Art Foundation, KODRA, Technology Park of Lavrio , etc. – and her work has been published in the respective lists.

She has conducted numerous graphic design wessays in a variety of media. Her work has been selected for the visual identity of the International Day of Poetry (2007) and the corresponding campaign in public transport by the National Book Centre. It has been honored with the first prize EBGE, awarded in Athens School of Fine Arts (ASFA) for «Diary of ’08 » (2009) and with a praise for the social campaign «Road Behavior & Courtesy on the Road » from the Road Safety Institute Panos Mylonas (2009).

Since 2012, she undertakes the conducting of art workshops for children (preschool-primary) and also for adults.

Σεμινάριο Θεατρικού Clown με τους Francisco Brito και Νάντια Καβουλάκου //»Theatrical CLown» Seminar by Francisco Brito and Nadia Kavoulakou

(Please, scroll down for English)

Σάββατο 2 Απριλίου 13.00-17.00

Κόστος συμμετοχής: Ελεύθερο & προαιρετικό

Ο clown έρχεται από μια άγνωστη μακρινή χώρα για να μας χαρίσει γέλιο και ποίηση. Κοιτά τον κόσμο με μάτια αθώα, τίποτα δεν είναι δεδομένο. Όλα μπορούν να αναποδογυρίσουν κι αυτό είναι πολύ διασκεδαστικό. Ζει με απλότητα και ελευθερία που δεν αγωνιά για επιτυχία. Αντίθετα, αποδέχεται κι αγαπά την αποτυχία, τα λάθη και τις αδυναμίες του: είναι τα εργαλεία του για να κάνει τους ανθρώπους να γελάνε.

Ο clown αγαπά αληθινά χωρίς διακρίσεις και όρια.

Ο μοναδικός και ιδιαίτερος clown που κρύβεται μέσα στον καθένα μας θα μπορέσει να αποκαλυφθεί, όταν αφήσουμε την ιδέα που έχουμε για τον εαυτό μας και ανοίξουμε την καρδιά μας. Όταν χωρίς έτοιμες σκέψεις παραδοθούμε στο παιχνίδι με την ελαφρότητα και τη χαρά ενός παιδιού, για να προσφέρουμε ό,τι πιο φωτεινό και αγνό έχουμε μέσα μας: την καρδιά ενός clown . Στο σεμινάριο αυτό πάνω απ’όλα θα παίξουμε και θα γελάσουμε με την καρδιά μας. Μέσα από ομαδικά παιχνίδια και ασκήσεις χαλάρωσης, συγκέντρωσης και εμπιστοσύνης θα δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον που θα μας βοηθήσει να νιώσουμε άνετα, ώστε να απελευθερώσουμε μπροστά στους άλλους τον αυθορμητισμό, την αλήθεια μας και την εσωτερική μας “τρέλα”.

Έπειτα, φορώντας την κόκκινη μύτη (την πιο μικρή μορφή μάσκας), θα έρθουμε σε μια πρώτη επαφή με τον κόσμο του κλόουν, τον κώδικα, την καρδιά και τη λογική του. Αυτοσχεδιάζοντας μέσα από απλές ασκήσεις και τεχνικές κλόουν, θα εξερευνήσουμε τις ιδιαιτερότητες, τη φαντασία και το χιούμορ του πνεύματος, του σώματος και της φωνής μας.

Το σεμινάριο απευθύνεται σε οποιονδήποτε θα ήθελε να αναμετρηθεί με την πρόκληση να έρθει ξανά σε επαφή με την κρυμμένη αθωότητά του.

 Διδασκαλία: Francisco Brito και Νάντια Καβουλάκου

O Francisco Brito σπούδασε θέατρο στη δραματική σχολή του Philippe Gaulier. Στην πορεία του συνάντησε τον δάσκαλο Tapa Sudana (Θέατρο και μάσκα) και παρακολούθησε τα σεμινάριά του για αρκετά χρόνια. Αυτή η συνάντηση υπήρξε καθοριστική στη συνέχειά του ως ηθοποιός. Το 1997 ίδρυσε την ομάδα Baruti. Με αυτή την ομάδα ταξιδεύει δίνοντας παραστάσεις σε φεστιβάλ σε όλο τον κόσμο. Από το 2008 είναι καλλιτεχνικός διευθυντής στο Διεθνές Φεστιβάλ κουκλοθέατρου στα Κανάρια Νησιά, Ισπανία, και από το 2013 καλλιτεχνικός διευθυντής στο Διεθνές Φεστιβάλ κουκλοθέατρου στην Αθήνα.

Το 2003 δίδαξε για πρώτη φορά την τεχνική του θεατρικού κλόουν. Για τα επόμενα χρόνια είχε την ευκαιρία να μοιραστεί τη διδασκαλία με την Νάντια Καβουλάκου, δημιουργώντας έτσι κάτι πιο ολοκληρωμένο, που δίνει στο μαθητή δύο συμπληρωματικές και διαφορετικές όψεις του ίδιου θέματος, κάνοντας πιο αποτελεσματικό το σεμινάριο.

H Νάντια Καβουλάκου είναι απόφοιτος της δραματικής σχολής «Αρχή» της Νέλλης Καρρά και της διεθνούς σχολής θεάτρου Ecole Philippe Gaulier στο Παρίσι, όπου γνώρισε και αγάπησε τον θεατρικό clown. Πρόσφατα εκπαιδεύτηκε επίσης με τον Eric de Bont.
Εργάζεται στο θέατρο ως ηθοποιός από το 2001. Ιδρυτικό μέλος της ομάδας Aller-Retour-Theatre. Έχει σκηνοθετήσει τις παραστάσεις «Αγκαλιά» (μαζί με τον Θάνο Πρίτσα) και «aller-retour». Από το 2013 εμφανίζεται με τις Αδέσποτες Σκύλες. Έχει διδάξει κίνηση για τον ηθοποιό στην Ecole Philippe Gaulier και κίνηση και υποκριτική στο εργαστήρι θεάτρου δρόμου του θιάσου Παντούμ, καθώς και σε αυτόνομα σεμινάρια. Διδάσκει την τέχνη του clown από το 2008 μαζί με τον Francisco Brito.

______________________________________________

Saturday 2 April 13.00-17.00

Participation fee: free & optional

The clown comes from an unknown, distant country to give us laughter and poetry. He looks at the world with innocent eyes, he doesn’ t take anything for granted. Everything can turn over and this is a great source of fun. He lives with simplicity and freedom and is not anxious for success. Instead, he accepts and loves failure, mistakes and weaknesses, which are his tools to make people laugh .

The clown loves truly without discriminations and boundaries.

The unique and special clown that lies within each one of us will be able to reveal himself, when we let the idea of ourselves behind us and open our hearts. When, without pre cut thoughts, we surrender to the play with the lightness and joy of a child, so as to offer what it is the brightest and purest within us, which is no other than the heart of a clown. In this seminar, above all, we will play and laugh with our hearts. Through group games and relaxation, concentration and confidence exercises we will create an environment that will help us feel comfortable, in order to release in front of the others our spontaneity, our truth and our inner «madness».

Then, wearing the red nose ( the smallest form of mask), we will have a first contact with the world of the clown, his code, heart and logic. Improvising through simple exercises and clown techniques, we will explore the specificities, imagination and sense of humor of our spirit, body and voice.

The seminar addresses to anyone who would like to confront the challenge to come in contact with his hidden innocence.

Teaching by: Fracisco Brito & Nadia Kavoulakou

Francisco Brito studied drama at the drama school of Philippe Gaulier. Along the way he met the teacher Tapa Sudana ( Theatre and Mask) and attended his seminars for several years. This meeting was decisive in his route as an actor. In 1997 he founded Baruti group. With this group he travels, performing at festivals around the world. Since 2008 and 2013 he is the artistic director of the International Puppet Festival in the Canary Islands (Spain) and in Athens, respectively.

In 2003 he taught for the first time the art of theatrical clown. For the proceeding years he had the opportunity to share teaching with Nadia Kavoulakou, thus creating something more complete, which gives the student two complementary and different sides of the same issue and makes the seminar more efficient.

Nadia Kavoulakou graduated from the Nelli Karra’ s Drama School «Archi» and the international theater school Ecole Philippe Gaulier in Paris, where she met with the theatrical clown and loved him. Recently she also trained by the side of Eric de Bont.

She works in theater as an actor since 2001. She is a founding member of Aller-Retour-Theatre Group. She has directed the plays «Arms» (with Thanos Pritsas) and «aller-retour». Since 2013 she appears on stage with the group Athespotes Skiles». She has taught ‘’movement for the actor’’ in the Ecole Philippe Gaulier and movement and acting at the Street Theater workshop of the troupe Pandoum and in autonomous seminars. Since 2008 she teaches the art of clown with her colleague Francisco Brito.

 

Γνωμικό

Communitism Vol. 1 : Ξεκινώντας…//Communitism Vol. I: getting started…

(please, scroll down for English)

Η πρώτη εκδήλωση του Communitism θα γίνει στις 2-3 Απριλίου, στο νεοκλασικό κτίριο που βρίσκεται επί των οδών Παραμυθίας 15 & Σαλαμίνος 57 στο Μεταξουργείο. Θα αποτελείται από τέσσερα μέρη: εργαστήρια, ανοιχτή συζήτηση, έκθεση και φυσικά, ένα πάρτυ.

Στόχοι

Η εκδήλωση θα έχει εισαγωγικό χαρακτήρα, ως προς την ιδέα και το ίδιο το κτίριο. Θα προσκαλέσουμε το τοπικό κοινό στο κτίριο μας, δίνοντάς του την δυνατότητα να το ανακαλύψει και να οραματιστεί την ιδέα της αναβίωσης του.

Τα εργαστήρια θα μας φέρουν σε επαφή με την δημιουργική διαδικασία, καθιστώντας μας ‘καλλιτέχνες’ για δύο μέρες. Οι συμμετέχοντες θα δημιουργήσουν το Σάββατο και την Κυριακή θα εκθέσουν τα εργα τους δίπλα σε έργα καλλιτεχνών που στηρίζουν το σκοπό μας. Νέοι καλλιτέχνες θα παρουσιάσουν την δουλειά τους. Η ανοιχτή συζήτηση θα είναι μια ευκαιρία να παρουσιαστεί το πρότζεκτ και να συζητηθούν ζητήματα συντήρησης των κτιρίων πολιτιστικής κληρονομιάς και πώς μπορούμε να συμβάλλουμε σε αυτό όλοι μας: ιδιοκτήτες, κοινότητες και πολιτεία. Το πάρτυ και η παρουσίαση των έργων που θα έχουν δημιουργηθεί, θα έχουν σα στόχο την συγκέντρωση πόρων, ώστε να έχουμε τη δυνατότητα να προχωρήσουμε στα επόμενα βήματα.

Πρόγραμμα

Σάββατο 02.04.2016

Τα τρία εργαστήρια θα πραγματοποιηθούν παράλληλα κατά τη διάρκεια της ημέρας στους χώρους του κτιρίου (12.00- 17.30 μ.μ.).

12.00-13.00  Προσέλευση : Πρωινός καφές, συστάσεις, γνωριμία

13.00- 17.00 Εργαστήριο θεατρικού κλόουν: Ο clown έρχεται από μια άγνωστη μακρινή χώρα με μοναδικό σκοπό να μας χαρίσει γέλιο και ποίηση. Ζει με απλότητα κι αθωότητα, μέσα στην απόλυτη ελευθερία. Δεν ψάχνει την επιτυχία. Αντίθετα, αποδέχεται την αποτυχία και τη χρησιμοποιεί σαν εργαλείο για να προκαλέσει γέλιο.Ο clown αγαπά αληθινά χωρίς διακρίσεις και όρια.

Ο μοναδικός και ιδιαίτερος clown που κρύβεται μέσα στον καθένα μας θα μπορέσει να αποκαλυφθεί, όταν αφήσουμε την ιδέα που έχουμε για τον εαυτό μας και ανοίξουμε την καρδιά μας. Όταν χωρίς έτοιμες σκέψεις και δεδομένα παραδοθούμε στο παιχνίδι με την ελαφρότητα και τη χαρά ενός παιδιού, για να προσφέρουμε ό,τι πιο φωτεινό και αγνό έχουμε μέσα μας: την καρδιά ενός clown .

Η Νάντια Καβουλάκου και ο Francisco Brito θα μας καθοδηγήσουν σε αυτή την μαγική διαδικασία.

13.00-17.00 Εργαστήριο Upcycling:  Η ομάδα upcycling «Fat Cuts» έχει φτιάξει στα Πετράλωνα ένα ολόκληρο παιδότοπο από σκουπίδια! Η διαγαλαξιακή τσιγγάνα Μόμο, οι Trashformers και οι υπόλοιπες επινοήσεις τους θα είναι μαζί μας τώρα στο κτίριο, όσο αυτοί θα μας μαθαίνουν πως να μεταμορφώνουμε φαινομενικά άχρηστα αντικείμενα.

 14.00- 17.30 Εργαστήριο “Που την είδες την τέχνη;”: Συχνά στεκόμαστε μπροστά σε ένα έργο σύγχρονης τέχνης απορημένοι. Τελικά τι είναι τέχνη; Ποιός μπορεί να μας το πει; Βαριά είναι αυτά τα ερωτήματα και αντί να τα απαντήσουμε λέμε να περάσουμε στην πράξη.

Η Μόνα Λίζα του Λεονάρντο Ντα Βίντσι είναι αδιαμφισβήτητα τέχνη. Αλλά η pop art, η διαφήμιση και τα σοκολατάκια Τζοκόντα παρήγαγαν ένα σωρό άλλες Μόνες Λίζες – σύμβολα των εποχών που ακολούθησαν. Η Ελευθερία Σωτηροπούλου, εικαστικός και εκπαιδευτικός θα μας βοηθήσει να εξοικειωθούμε με τις εκδοχές του έργου. Κι αφού το έκαναν τόσοι και τόσοι, γιατί να μη φτιάξουμε κι εμείς τη δική μας Μόνα Λίζα;

23.00: Το Πάρτυ: O DogUnknown aka Nikolas Pene και οι λοιποί Meiners, ετοιμάζουν για εμάς μαγικά σετ !!!

Κυριακή 03.04.2016

Θα ξεκινήσουμε την ημέρα αυτή μάλλον αργά, έχοντας να ανακάμψουμε από το πάρτυ της προηγούμενης νύχτας (17.00 – 21.30 μ.μ.).

17.00-17.30 Προσέλευση

17.30-18.30 Παρουσίαση Communitism project :  Η ομάδα μας θα εξηγήσει για ποιο λόγο δημιουργήθηκε, ποιες είναι οι ανάγκες που θέλει να καλύψει μέσω της δράσης της και πως σκοπεύει να κινηθεί. Θα συζητήσουμε τις προκλήσεις της διατήρησης κτιρίων πολιτισμικής κληρονομιάς, και θα διερευνήσουμε πιθανούς τρόπους να τα διατήρήσουμε ενεργά.

18.30- 19.00 ΜONUMENTA : Εκπρόσωποι της δραστήριας Αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας θα μας παρουσιάσουν την εκτενή καταγραφή των ιστορικών κτιρίων 19ου και 20ου αιώνα που εκπόνησαν στο κέντρο της Αθήνας μέσα στο χρόνο που πέρασε.

19.00- 21.00 Έκθεση και παρουσίαση των εργαστηρίων της προηγούμενης ημέρας. Τα έργα που παρήχθησαν κατά τη διάρκεια των εργαστηρίων και οι δωρεές καλλιτεχνών που υποστηρίζουν το σκοπό μας, θα κληρωθούν στους επισκέπτες.

21.00- 22.00 Κλείσιμο: Το διήμερο θα λήξει με το gig του νεοσύστατου γκρουπ Muth Labben. Θα μπορέσουμε να συζητήσουμε περισσότερο για τις κοινές μας εντυπώσεις και τις ενδεχόμενες ιδέες που θα έχουν γεννηθεί.

****  Τα εργαστήρια δεν έχουν υποχρεωτικό κόστος συμμετοχής. Ο κάθε συμμετέχων μπορεί να συνεισφέρει προαιρετικά το ποσό που επιθυμεί. Δηλώστε συμμετοχή στο communitism4art@gmail.com. ****

The first event of Communitism will be held on April 2-3, in a listed neoclassical building

located on the junction of 15 Paramythias street 15 &amp; 57 Salaminos street at Metaxourgio. It

consists of four parts: workshops, open discussion, exhibition and of course, a party.

Goals

The event will have introductory character to the idea and the building itself. We will invite

our local audience to the building, giving them the opportunity to discover and visualize its

revival.

The workshops will bring us into contact with the creative process, making us 'artists' for two

days. During Saturday participants will create and on Sunday they will exhibit their work

alongside artists who support our cause. Young artists will present their work. The open

discussion will be an opportunity to present the project and discuss maintenance issues of

cultural heritage buildings and how we can all contribute: owners, communities and state.

The party and the presentation of projects to be created, will have as a goal to raise funds so

that we can take the next steps

Programme

Saturday 02.04.2016

The three workshops will take place simultaneously, during the day, inside the building.

(12.00- 17.30).

12.00-13.00  Arrival time : Morning coffee, introduction, first contact

13.00- 17.00 theatrical clown workshop:  The clown comes from an unknown distant

country with the sole purpose to give us laughter and poetry. He leads a life of simplicity and

innocence, in absolute freedom. He is not looking for success. Instead, he accepts failure and

uses it as a tool to cause laughter. A clown truly loves without discrimination and

boundaries.

The unique and special clown that lies within each of us will be revealed when we let go of

the idea we have of ourselves and open our hearts. When, without thoughts already made

and previous information, we surrender to the game with lightness and the joy of a child, to

offer what is most bright and pure within us: the heart of a clown

Nantia Kavoulakou and Francisco Brito will guide us through this magical procedure.

13.00-17.00 Upcycling workshop:  the upcycling team «Fat Cuts» has created at Petralona

an entire playground made out of trash! The intergalactic gypsy called Momo, Trashformers

and the rest of their inventions will be at the building with us while “Fut Cuts” will be

teaching us how to transform seemingly useless objects.

14.00- 17.30 Workshop “Which art?”: Often we find ourselves standing perplexed in front

of a work of modern art. What is art after all? Who can say with certainty? These are hard

questions to answer so we’d better act.

The Mona Lisa by Leonardo da Vinci is undoubtedly art. But through pop art and advertising

a whole lot of other Mona Lisas have occurred-symbols of the times that followed.

Eleftheria Sotiropoulou, an artist and educator will help us get acquainted with Mona Lisa’s

various versions. And since that many people have done it before us: why don’t we create

our own Mona Lisa?

23.00: Party: DogUnknown aka Nikolas Pene and the rest of the Meiners will be giving us

magical DJ sets.

Sunday 03.04.2016

Recovering from last night’s party we will start this day rather late (17.00 – 21.30 p.m.).

17.00-17.30 Arrival time

17.30-18.30 Communitism project presentation : Our team will explain the reasons for its

creation, what are the needs that it wants to cover through its action and which will be its

future plans. We will discuss the challenges of maintaining cultural heritage buildings, and

explore possible ways to keep them active.

18.30- 19.00 ΜONUMENTA : Representatives of this active non-profit organization will

present a study held in Athens last year : an extensive record of historic buildings in the 19th

and 20th century

19.00- 21.00 Exhibition and presentation of the previous day’s workshops. The works of

art that were created on the previous dat and also the donations from artists that support

our cause, will be offered to the visitors via lottery.

21.00- 22.00 the ending : at the end of these 2 days there will be a live concert by the newly

found band Muth Labben. We will discuss more about our experiences from this event and

also see if any new ideas have been born through this process.

****  The workshops do not have a mandatory entrance fee. Each participant may optionally

donate the amount of their desire. For participations contact communitism4art@gmail.com.

****

Τι κάνουμε και γιατί το κάνουμε What we are doing and why so

Μας αρέσει το Μεταξουργείο γιατί είναι ένα συνονθύλευμα διαφορετικών κοινοτήτων που ως εκ θαύματος συνυπάρχουν. Αγαπάμε το σκηνικό που δημιουργούν τα διατηρητέα του, ωστόσο προβλέπουμε πως σύντομα δεν θα υπάρχει γύρω μας. Οι ιδιοκτήτες δεν μπορούν πια να τα συντηρούν, δεν έχουν τους πόρους, όμως όσο περισσότερο μένουν ακατοίκητα, τόσο πιθανότερο είναι να καταρρεύσουν.

Πέρα από την αισθητική της , η επανάχρηση ρούχων, επίπλων και ακόμα περισσότερο κτιρίων, είναι ίσως  ηθική προσέγγιση αυτή την περίοδο στην Ελλάδα. Αυτά τα κτίρια είναι ο απόηχος ενός μέρους της πρόσφατης ιστορίας μας, μιας περιόδου που ιστορικά ακόμα δεν έχει εκτιμηθεί αλλά την έχουμε ήδη χάσει από μεγάλο μέρος της πόλης. Επιπλέον είναι ένα απόθεμα που θα μπορούσε να χρησιμοποιείται από ομάδες ανθρώπων που δεν έχουν κεφάλαια, αλλά έχουν τη διάθεση να καταβάλλουν προσωπική εργασία.

Είμαστε μία ομάδα μηχανικών, δικηγόρων, καθηγητών και άλλων επαγγελματιών και οι περισσότεροι από εμάς διατηρούμε ενεργή σχέση με την τέχνη. Οι δουλειές μας, μας υποτροφοδοτούν ή μας υπεραπασχολούν. Αρνούμαστε να δεχτούμε πως οι επιλογές μας είναι να παρακολουθήσουμε την πόλη γύρω μας να καταρρέει ενώ εμείς τρέχουμε να επιβιώσουμε ή αλλιώς να φύγουμε από αυτήν. Έχουμε ήδη αποχαιρετίσει πολλούς καλούς φίλους από την καθημερινότητά μας…

Εν μέσω μιας πολιτικής κατάστασης όπου όλες οι αυτούσιες θεωρίες αποτυγχάνουν, αφουγκραζόμαστε την ανάγκη για νέες μεθόδους. Διορατικοί φιλόσοφοι, πολιτικοί και οικονομικοί αναλυτές ανά τον κόσμο έχουν ήδη αρχίσει να μιλάνε για την ανατολή μιας νέας εποχής. Εμείς δεν είμαστε ικανοί να διατυπώσουμε μια νέα θεωρία, ωστόσο είμαστε σίγουροι πως αυτή θα έρθει ως χρυσή τομή όσων ήδη υπάρχουν. Για να γίνει αυτό θα πρέπει να επαναπροσδιοριστεί η κοινή λογική.  Και πως αλλιώς θα βρεθεί ξανά αυτή, αν όχι μέσω της πράξης;

Είμαστε οι απόγονοι μιας γενιάς που νόμιζε πως πολιτική είναι να διαφωνείς ευρηματικά με τους συνδαιτημόνες σου στις οικογενειακές συγκεντρώσεις. Ωστόσο όχι, πολιτική είναι το να πράττεις. Καθημερινά, με ανθρώπους ίδιους ή διαφορετικούς. Πολιτική είναι να είσαι μέρος της κοινωνίας στην οποία ανήκεις.

Η τέχνη είναι το εργαλείο μας για να δελεάσουμε ανθρώπους που δεν γνωρίζονται μεταξύ τους, ώστε να αρχίσουν να εξασκούνται στην σύμ-πραξη και να γεφυρώσουν χάσματα υπαρκτά ή φαντασιακά. Μέσω τριών δρώμενων, που θα συμβούν μέσα στο κτίριο, σκοπεύουμε να αναμείξουμε τις τρεις ομάδες που θέλουμε να ενεργοποιήσουμε: δημιουργικό κοινό*, Έλληνες καλλιτέχνες και ξένους καλλιτέχνες.

Το πρώτο προγραμματισμένο event θα γίνει στις 2-3 Απριλίου και έχει σα στόχο να έλξει στο κτίριο το δημιουργικό κοινό και να τους φέρει λίγο πιο κοντά στους Έλληνες καλλιτέχνες. Οι συμμετέχοντες θα γίνουν καλλιτέχνες για δύο μέρες, συμμετέχοντας στη διαδικασία παραγωγής και έκθεσης ενός έργου. Το κτίριο θα αποκτήσει ζωή μετά από χρόνια  και όλοι μαζί θα οραματιστούμε την μελλοντική του αποκατάσταση.

Το δεύτερο event, θα ζητήσει από τους Έλληνες καλλιτέχνες να κάνουν ένα βήμα προς το κοινό τους. Μέσα σε μία εβδομάδα, θα διηγηθούν μέσα στους χώρους του κτιρίου περασμένες δεκαετίες της Αθήνας. Οι καλλιτέχνες που θα συμμετέχουν, θα κληθούν να δουλέψουν μαζί με το κοινό για τη δημιουργία των έργων τους, ενισχύοντας έτσι την επικοινωνία μεταξύ των δύο ομάδων. Όλοι μαζί θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε την ιδέα πως η τρέχουσα κρίση είναι περισσότερο κρίση ταυτότητας, και θα αναζητήσουμε τρόπους έκφρασης πληροφοριών και βιωμάτων που μας έρχονται από τις αμέσως προηγούμενες γενιές.

Στο τρίτο και τελευταίο event, ξένοι καλλιτέχνες θα προσκληθούν να ζήσουν μέσα στο κτίριο για 2 εβδομάδες. Μέσα στο διάστημα αυτό, οι δύο πρώτες ομάδες θα τους καλωσορίσουν στην πραγματικότητα μας. Από αυτήν θα εμπνευστούν και θα δημιουργήσουν όλοι μαζί , ελπίζοντας πως οι αντικειμενικές ματιές αυτών που δεν ζουν εδώ, θα μας φέρουν νέες οπτικές γωνίες και πιθανώς νέες ιδέες και παραδείγματα.

Τα τρία αλυσιδωτά event, είναι προς το παρόν αυτοχρηματοδοτούμενα. Αυτό σημαίνει πως ο καθένας από την ομάδα μας προσέφερε ένα μικρό ποσό για να μπορέσει να συμβεί το πρώτο event. Βήμα-βήμα, θα βρεθούν οι τρόποι για να συμβούν τα επόμενα. Προς το παρόν δεν έχουμε κανένα χορηγό, κανένα επενδυτή, και καμία κρυφή ατζέντα. Εάν η προσπάθειά μας πετύχει, μετά το τρίτο event θα έχουμε συγκεντρώσει το απαραίτητο ποσό για να χρηματοδοτηθούν οι μελέτες αποκατάστασης του κτιρίου, ώστε να μπορέσει να χρησιμοποιηθεί ως κοινωνικό και πολιτισμικό κέντρο.  Αν όχι, θα έχουμε τουλάχιστον μοιραστεί μία νέα ιδέα. Η μέθοδός μας, που είναι στην πορεία σχεδιασμού, θα καταγραφεί και θα κοινοποιηθεί ώστε άλλες ομάδες να την χρησιμοποιήσουν και να την εξελίξουν.

Ας παρακολουθήσουμε όλοι μαζί πως θα εξελιχθεί αυτό το πείραμα!

* Ο όρος δημιουργικό κοινό χρησιμοποιείται για να περιγράψει ανθρώπους που δεν είναι καλλιτέχνες αλλά έχουν την ανάγκη δημιουργικής έκφρασης.

——————————————————————-

We like the area of Metaxourgio because it is a patchwork of different, miraculously coexisting communities . We love the scenery created by its historic buildings, however we predict that soon they will be around us. The owners can no longer preserve them, as they do not have the resources, but the more left uninhabited, the more likely they are to collapse.


Beyond aesthetics, the reuse of clothes, furniture and even more buildings, is perhaps an ethical approach this period in Greece. These buildings are the echo of a part of our recent history, a period that historically has not yet been assessed, but we have already lost a large part of it in the city. Moreover it is a stock that could be used by groups of people who do not have funds, but are willing to offer their personal work.


We are a group of engineers, lawyers, teachers and other professionals and most of us keep an active relationship with art. Our jobs, are either underemploying us our or overusing us. We refuse to accept that our choice is to watch the city around us collapse while we are running for survival or else leave it. We have already been separated from many good friends …


In a political situation where all intact theories fail, we feel the need for new methods. Perceptive philosophers, politicians and economists around the world have already started talking about the sunrise of a new era. We are not able to formulate a new theory, but we are confident that this will come as a balance of those already existing. If we are to do this, we need to redefine the common sense. And how else would we find it again, if not by acting?


We are a generation descending from parents who thought that politics is to disagree ingeniously  with your fellows at family gatherings. However, not. Politics is to act. Every day, with similar or different people. Politics is to be an active part of the society one belongs.


Art is our tool to entice people who do not know each other, to begin to practice co-acting  and to bridge gaps, existent or imaginary. Through three events, taking place within our building, we intend to mix the three groups that we want to activate: creative audience *, Greek artists and foreign artists.


The first scheduled event will take place on 2-3 April and has as a goal to attract into the building creative audiences and bring them a bit closer to Greek artists. Participants will become artists for two days, participating in the productive and exhibiting process of a project. The building will take life after years and together we will envision its future restoration.


The second event, will invite Greek artists to make a step towards their audience. Within a week, they will narrate in the spaces of the building past decades of Athens. The participating artists will be asked to work together with the public to create their works, thus enhancing the communication between the two groups. Together we will try to approach the idea that the current crisis is more a crisis of identity, and will look for ways of expression of information and experiences that come from the immediately preceding generations.


In the third and final event, international artists will be invited to live in the building for two weeks. During this period, the first two groups will welcome them into our reality. This will be their inspiration to create together, hoping that the objective glances of those who do not live here, will bring us new perspectives and possible new ideas and examples.


The chain of these three events, is currently self-funded. This means that each one of our group offered a small amount so as to be able to run the first event. Step by step, we will find ways make the next ones happen. At the moment we have no sponsor, no investor, and no hidden agenda. If our efforts succeed, after the third event we will have obtained the amount necessary to finance the building rehabilitation designs, so it can be used as a sociocultural center. If they don’t, we will at least have suggested an idea. Our method, which is in the planning process will be recorded and communicated to other groups to be used and evolved.

Let’s all watch this experiment unfold !


* The term creative audience used to describe people who are not artists but they need creative expression.

Λίγα λόγια για το κτίριο- Some information on the building

Η βάση μας, είναι το διατηρητέο κτίριο της φωτογραφίας, που βρίσκεται στο Μεταξουργείο, στη συμβολή των οδών Παραμυθίας 15 & Σαλαμίνος.
Στο ΦΕΚ χαρακτηρισμού του από το Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ. , δίνεται χρονολογία κατασκευής το 1900 και περιγράφεται ως εξής: «Διώροφο γωνιακό νεοκλασσικό κτίριο με θαυμάσια αρχιτεκτονικά και διακοσμητικά στοιχεία. Τοξωτά ανοίγματα στο ισόγειο με κλειδιά, είσοδος με πεσσούς, επίκρανα και επιστήλιο γείσο. Ανάφλυφα μαρμάρινα φουρούσια. Επίστεψη με τραβηχτά, ταινία και ακροκέραμα.»
(ΦΕΚ Δ-104 α/ 05.02.1992 Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.)

Ωστόσο γνωρίζουμε πολύ λίγα για την ιστορία του: Τα παλαιότερα συμβόλαια που έχουμε στα χέρια μας, είναι από τη δεκαετία του ’30 και αφορούν στην κληροδότηση του κτιρίου. Μέχρι και τη δεκαετία του ’90 ανήκε σε Εβραϊκή οικογένεια, τα μέλη της οποίας ήταν διασκορπισμένα εκτός Ελλάδας. Στην ίδια οικογένεια ανήκαν και τα γειτονικά κτίρια, επί των οδών Σαλαμίνος 55  και Παραμυθίας 17, στους χώρους των οποίων λειτουργούσε ξυλουργική επιχείρηση από το 1960. Όταν το 1980 η επιχείρηση αυτή άλλαξε χέρια και ενώ διένυε την περίοδο ακμή της, χρειάστηκε επιπλέον αποθηκευτικούς χώρους και έτσι ενοικίασε και επεκτάθηκε στο κτίριό μας. Κάποια στιγμή, η ιδιοκτήτρια οικογένεια αποφάσισε να το πουλήσει, και η μεσουρανούσα επιχείρηση το αγόρασε εξ ολοκλήρου. Στο ισόγειο του κτιρίου διαμορφώθηκαν κάποιοι χώροι για να φιλοξενήσουν τα διοικητικά γραφεία της επιχείρησης. Η κορύφωση της κρίσης, οδήγησε την επιχείρηση σε σταδιακή παρακμή, ώστε τελικά να αναγκαστεί να σταματήσει τη λειτουργία της.

Σήμερα, στο ισόγειο του κτιρίου εξακολουθούν να λειτουργούν τα γραφεία της ξυλουργικής επιχείρησης. Τα μέλη της οικογένειας στην οποία ανήκει, εξακολουθούν να πηγαίνουν διατηρώντας περισσότερο μία επαφή με το κτίριο . Αλλά οι εγκαταστάσεις του ξυλουργείου δε λειτουργούν πια και στους άδειους χώρους του ηχεί η απουσία των 22 ατόμων που δούλευαν κάποτε εκεί. Το κόστος συντήρησης του κτιρίου είναι δυσβάσταχτο και οι ιδέες που είχαν για επανάχρηση είναι δύσκολο να πραγματοποιηθούν. Αιτία είναι το μεγάλο κόστος που επιβάλλουν οι κανονιστικές απαιτήσεις, ώστε να αδειοδοτηθεί ένα τέτοιο κτίριο σε αυτή την περιοχή.

Το κτίριο αυτό, με τη μοναδική του ομορφιά, τραβά την προσοχή όλων των μόνιμων κατοίκων και περαστικών. Πολλοί αναρρωτιούνται για την ιστορία του, και πολλοί street artists έχουν προσπαθήσει να  αναπληρώσουν την διακόσμηση στα σημεία όπου ο γύψινος διάκοσμος έχει πέσει. Ευτυχώς, δομικά στέκει άριστα, σε αντίθεση με αυτό που περιμένει κανείς από  την εξωτερική του εικόνα. Όσο όμως δεν χρησιμοποιείται, διατρέχει τον κίνδυνο να ακολουθήσει την πορεία τόσων και τόσων γειτονικών κτιρίων που καταρρέουν καθημερινά.  Οι ιδιοκτήτες του θέλουν να το δουν να ακμάζει ξανά, και πρόθυμα μας το παραχωρούν και συνεργάζονται μαζί μας για να διενεργήσουμε το πείραμα διάσωσής του.

Πώς θα γίνει αυτό; Σύντομα θα σας ενημερώσουμε για τη στρατηγική μας! Στο μεταξύ αναζητούμε πληροφορίες, για να μπορέσουμε να φτιάξουμε και να κοινοποιήσουμε το αρχείο του. Κάθε πληροφορία είναι ευπρόσδεκτη !

Πηγή φωτογραφίας  http://estia.minenv.gr/EXEC

*** Μία μικρή σημείωση: κτίριο ή κτήριο ; Το ερώτημα έχει απαντηθεί από τους ειδικούς , η ορθή γραφή είναι «κτήριο». Από την άλλη, η καθημερινή γραφή είναι «κτίριο» κι εμείς έχουμε παραδοθεί σε αυτήν, μόνο και μόνο γιατί θεωρούμε πως για να μπορέσουμε να επικοινωνήσουμε, χρειάζεται  να περιορίσουμε τις διαφωνίες μας στις απολύτως απαραίτητες.

————————————————————–

Our basis is the shown listed building , located in Metaxourgeio, at the intersection of Paramythias 15 & Salaminos str.
In the listing annunciation of the Ministry of Environment and Pyblic Works , it is sait to be constructed in 1900 and is described as follows: «Two-storey corner neoclassical building with wonderful architectural and decorative elements. Arched openings on the ground floor with keys, entrance with pillars, capitals and architrave cornice. Embossed marble corbels. Crowned with pulled plaster decoration, tape and edge tiles. «(GG D-104a / 02.05.1992 Ministry of Environment)


But we know very little about the story: The oldest contracts we have in our hands, date back in  the 30s and are bequeathing the building. Until the 90s it belonged to a Jewish family, whose members were scattered abroad. The same family owned the neighboring buildings as well, on the streets Salaminos 55 and Paramythias 17, on the premises of which  a woodworking business was operating since 1960. When in ’80s this company changed hands and while it was going through its high point , extra storage space was needed and so they rented and expanded in our building. Eventually, the owner family decided to sell , and the blooming business bought it entirely. On the ground floor were formed some spaces to accommodate the administrative offices of the company. The peak of the crisis, led the company to gradually decline, until it was eventually  forced to cease operating.


Today, on the ground floor of the building the offices of the carpentry business are still operating. Members of the family to which it belongs, still go maintaining a mere contact with the building. But the carpentry facilities no longer operate and the empty spaces echo the lack of the 22 people who once worked there. The building maintenance costs are unbearable and the ideas they had for reuse are difficult to perform. The reason is the high costs imposed by regulatory requirements to license such a building in this area.


This building, with its unique beauty, attracts the attention of all residents and passersby. Many have wondered about its history, and many street artists have tried to make up the decor in places where the plaster decoration has fallen. Fortunately, the building stands perfectly in contrast to what one would expect from the exterior image. But while not in use, it is at risk of following the path of so many neighboring buildings crumbling daily. The owners want to see it flourish again, and they cooperate with us willingly to conduct our rescue experiment.


How is this going to happen? Soon we will inform you about our strategy! Meanwhile we are seeking information so as to create and share an archive . Any information is welcome!