Τι κάνουμε και γιατί το κάνουμε What we are doing and why so

Μας αρέσει το Μεταξουργείο γιατί είναι ένα συνονθύλευμα διαφορετικών κοινοτήτων που ως εκ θαύματος συνυπάρχουν. Αγαπάμε το σκηνικό που δημιουργούν τα διατηρητέα του, ωστόσο προβλέπουμε πως σύντομα δεν θα υπάρχει γύρω μας. Οι ιδιοκτήτες δεν μπορούν πια να τα συντηρούν, δεν έχουν τους πόρους, όμως όσο περισσότερο μένουν ακατοίκητα, τόσο πιθανότερο είναι να καταρρεύσουν.

Πέρα από την αισθητική της , η επανάχρηση ρούχων, επίπλων και ακόμα περισσότερο κτιρίων, είναι ίσως  ηθική προσέγγιση αυτή την περίοδο στην Ελλάδα. Αυτά τα κτίρια είναι ο απόηχος ενός μέρους της πρόσφατης ιστορίας μας, μιας περιόδου που ιστορικά ακόμα δεν έχει εκτιμηθεί αλλά την έχουμε ήδη χάσει από μεγάλο μέρος της πόλης. Επιπλέον είναι ένα απόθεμα που θα μπορούσε να χρησιμοποιείται από ομάδες ανθρώπων που δεν έχουν κεφάλαια, αλλά έχουν τη διάθεση να καταβάλλουν προσωπική εργασία.

Είμαστε μία ομάδα μηχανικών, δικηγόρων, καθηγητών και άλλων επαγγελματιών και οι περισσότεροι από εμάς διατηρούμε ενεργή σχέση με την τέχνη. Οι δουλειές μας, μας υποτροφοδοτούν ή μας υπεραπασχολούν. Αρνούμαστε να δεχτούμε πως οι επιλογές μας είναι να παρακολουθήσουμε την πόλη γύρω μας να καταρρέει ενώ εμείς τρέχουμε να επιβιώσουμε ή αλλιώς να φύγουμε από αυτήν. Έχουμε ήδη αποχαιρετίσει πολλούς καλούς φίλους από την καθημερινότητά μας…

Εν μέσω μιας πολιτικής κατάστασης όπου όλες οι αυτούσιες θεωρίες αποτυγχάνουν, αφουγκραζόμαστε την ανάγκη για νέες μεθόδους. Διορατικοί φιλόσοφοι, πολιτικοί και οικονομικοί αναλυτές ανά τον κόσμο έχουν ήδη αρχίσει να μιλάνε για την ανατολή μιας νέας εποχής. Εμείς δεν είμαστε ικανοί να διατυπώσουμε μια νέα θεωρία, ωστόσο είμαστε σίγουροι πως αυτή θα έρθει ως χρυσή τομή όσων ήδη υπάρχουν. Για να γίνει αυτό θα πρέπει να επαναπροσδιοριστεί η κοινή λογική.  Και πως αλλιώς θα βρεθεί ξανά αυτή, αν όχι μέσω της πράξης;

Είμαστε οι απόγονοι μιας γενιάς που νόμιζε πως πολιτική είναι να διαφωνείς ευρηματικά με τους συνδαιτημόνες σου στις οικογενειακές συγκεντρώσεις. Ωστόσο όχι, πολιτική είναι το να πράττεις. Καθημερινά, με ανθρώπους ίδιους ή διαφορετικούς. Πολιτική είναι να είσαι μέρος της κοινωνίας στην οποία ανήκεις.

Η τέχνη είναι το εργαλείο μας για να δελεάσουμε ανθρώπους που δεν γνωρίζονται μεταξύ τους, ώστε να αρχίσουν να εξασκούνται στην σύμ-πραξη και να γεφυρώσουν χάσματα υπαρκτά ή φαντασιακά. Μέσω τριών δρώμενων, που θα συμβούν μέσα στο κτίριο, σκοπεύουμε να αναμείξουμε τις τρεις ομάδες που θέλουμε να ενεργοποιήσουμε: δημιουργικό κοινό*, Έλληνες καλλιτέχνες και ξένους καλλιτέχνες.

Το πρώτο προγραμματισμένο event θα γίνει στις 2-3 Απριλίου και έχει σα στόχο να έλξει στο κτίριο το δημιουργικό κοινό και να τους φέρει λίγο πιο κοντά στους Έλληνες καλλιτέχνες. Οι συμμετέχοντες θα γίνουν καλλιτέχνες για δύο μέρες, συμμετέχοντας στη διαδικασία παραγωγής και έκθεσης ενός έργου. Το κτίριο θα αποκτήσει ζωή μετά από χρόνια  και όλοι μαζί θα οραματιστούμε την μελλοντική του αποκατάσταση.

Το δεύτερο event, θα ζητήσει από τους Έλληνες καλλιτέχνες να κάνουν ένα βήμα προς το κοινό τους. Μέσα σε μία εβδομάδα, θα διηγηθούν μέσα στους χώρους του κτιρίου περασμένες δεκαετίες της Αθήνας. Οι καλλιτέχνες που θα συμμετέχουν, θα κληθούν να δουλέψουν μαζί με το κοινό για τη δημιουργία των έργων τους, ενισχύοντας έτσι την επικοινωνία μεταξύ των δύο ομάδων. Όλοι μαζί θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε την ιδέα πως η τρέχουσα κρίση είναι περισσότερο κρίση ταυτότητας, και θα αναζητήσουμε τρόπους έκφρασης πληροφοριών και βιωμάτων που μας έρχονται από τις αμέσως προηγούμενες γενιές.

Στο τρίτο και τελευταίο event, ξένοι καλλιτέχνες θα προσκληθούν να ζήσουν μέσα στο κτίριο για 2 εβδομάδες. Μέσα στο διάστημα αυτό, οι δύο πρώτες ομάδες θα τους καλωσορίσουν στην πραγματικότητα μας. Από αυτήν θα εμπνευστούν και θα δημιουργήσουν όλοι μαζί , ελπίζοντας πως οι αντικειμενικές ματιές αυτών που δεν ζουν εδώ, θα μας φέρουν νέες οπτικές γωνίες και πιθανώς νέες ιδέες και παραδείγματα.

Τα τρία αλυσιδωτά event, είναι προς το παρόν αυτοχρηματοδοτούμενα. Αυτό σημαίνει πως ο καθένας από την ομάδα μας προσέφερε ένα μικρό ποσό για να μπορέσει να συμβεί το πρώτο event. Βήμα-βήμα, θα βρεθούν οι τρόποι για να συμβούν τα επόμενα. Προς το παρόν δεν έχουμε κανένα χορηγό, κανένα επενδυτή, και καμία κρυφή ατζέντα. Εάν η προσπάθειά μας πετύχει, μετά το τρίτο event θα έχουμε συγκεντρώσει το απαραίτητο ποσό για να χρηματοδοτηθούν οι μελέτες αποκατάστασης του κτιρίου, ώστε να μπορέσει να χρησιμοποιηθεί ως κοινωνικό και πολιτισμικό κέντρο.  Αν όχι, θα έχουμε τουλάχιστον μοιραστεί μία νέα ιδέα. Η μέθοδός μας, που είναι στην πορεία σχεδιασμού, θα καταγραφεί και θα κοινοποιηθεί ώστε άλλες ομάδες να την χρησιμοποιήσουν και να την εξελίξουν.

Ας παρακολουθήσουμε όλοι μαζί πως θα εξελιχθεί αυτό το πείραμα!

* Ο όρος δημιουργικό κοινό χρησιμοποιείται για να περιγράψει ανθρώπους που δεν είναι καλλιτέχνες αλλά έχουν την ανάγκη δημιουργικής έκφρασης.

——————————————————————-

We like the area of Metaxourgio because it is a patchwork of different, miraculously coexisting communities . We love the scenery created by its historic buildings, however we predict that soon they will be around us. The owners can no longer preserve them, as they do not have the resources, but the more left uninhabited, the more likely they are to collapse.


Beyond aesthetics, the reuse of clothes, furniture and even more buildings, is perhaps an ethical approach this period in Greece. These buildings are the echo of a part of our recent history, a period that historically has not yet been assessed, but we have already lost a large part of it in the city. Moreover it is a stock that could be used by groups of people who do not have funds, but are willing to offer their personal work.


We are a group of engineers, lawyers, teachers and other professionals and most of us keep an active relationship with art. Our jobs, are either underemploying us our or overusing us. We refuse to accept that our choice is to watch the city around us collapse while we are running for survival or else leave it. We have already been separated from many good friends …


In a political situation where all intact theories fail, we feel the need for new methods. Perceptive philosophers, politicians and economists around the world have already started talking about the sunrise of a new era. We are not able to formulate a new theory, but we are confident that this will come as a balance of those already existing. If we are to do this, we need to redefine the common sense. And how else would we find it again, if not by acting?


We are a generation descending from parents who thought that politics is to disagree ingeniously  with your fellows at family gatherings. However, not. Politics is to act. Every day, with similar or different people. Politics is to be an active part of the society one belongs.


Art is our tool to entice people who do not know each other, to begin to practice co-acting  and to bridge gaps, existent or imaginary. Through three events, taking place within our building, we intend to mix the three groups that we want to activate: creative audience *, Greek artists and foreign artists.


The first scheduled event will take place on 2-3 April and has as a goal to attract into the building creative audiences and bring them a bit closer to Greek artists. Participants will become artists for two days, participating in the productive and exhibiting process of a project. The building will take life after years and together we will envision its future restoration.


The second event, will invite Greek artists to make a step towards their audience. Within a week, they will narrate in the spaces of the building past decades of Athens. The participating artists will be asked to work together with the public to create their works, thus enhancing the communication between the two groups. Together we will try to approach the idea that the current crisis is more a crisis of identity, and will look for ways of expression of information and experiences that come from the immediately preceding generations.


In the third and final event, international artists will be invited to live in the building for two weeks. During this period, the first two groups will welcome them into our reality. This will be their inspiration to create together, hoping that the objective glances of those who do not live here, will bring us new perspectives and possible new ideas and examples.


The chain of these three events, is currently self-funded. This means that each one of our group offered a small amount so as to be able to run the first event. Step by step, we will find ways make the next ones happen. At the moment we have no sponsor, no investor, and no hidden agenda. If our efforts succeed, after the third event we will have obtained the amount necessary to finance the building rehabilitation designs, so it can be used as a sociocultural center. If they don’t, we will at least have suggested an idea. Our method, which is in the planning process will be recorded and communicated to other groups to be used and evolved.

Let’s all watch this experiment unfold !


* The term creative audience used to describe people who are not artists but they need creative expression.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s